சனி, 13 டிசம்பர், 2008

கருணாநிதி (சிரிப்புகள்) 50



கருணாநிதியின் சட்டமன்ற பொன்விழா கொண்டாட்டம் 2007 மே மாதத்தில் நடந்த நேரத்தில் அதுபற்றி கட்டுரை எழுதலாம் என்று முடிவு செய்து ஹரப்பா மொகஞ்சதாரோ ரேஞ்சுக்கு அகழ்வாராச்சியில் இறங்கினேன். அதிரடி, ஆர்பாட்டம், நகைச்சுவை, ஆவேசம் என கலந்துகட்டி கடந்த 50 ஆண்டுகளில் சட்டசபையில் கருணாநிதி பேசிய பேச்சுகள் ஏராளமாக சிதறிக் கிடந்தன. எதை தொகுக்கலாம் என்று முடிவு செய்த நேரத்தில் கருணாநிதியின் ஜாலி பேச்சுகள் சுவாரசியமாக இருந்தது. அதனை ஒரு மாத காலம் திரட்டி தொகுத்து பத்திரிகையில் வெளியிட்டேன். இப்ப படித்தாலும் கூட சிரிக்காமல் இருக்கமாட்டார்கள் என்பதால் மீண்டும் உங்களுக்காக...
(இன்னைக்கு எழுத‌ மேட்ட‌ர் இல்ல‌... அத‌னால‌ க‌ட் அண்ட் பேஸ்ட்தான்)

அப்துல் லத்தீப்: ‘‘திருக்கழுக்குன்றம் வேதகிரீஸ்வரர் கோயிலில் இருக்கும் தேர் ஏன் எரிந்தது? எப்போது எரிந்தது. இதுவரை முறையான நடவடிகை எடுக்கவில்லையே ஏன்?’’
கருணாநிதி: ‘‘தீப் பிடித்தால் எரிந்தது’’ (1989 ஜன‌வ‌ரி 7)

பி.எச். பாண்டியன்: ‘‘ஐகோர்ட்டில் நீதிபதிகள் என்றைக்கு ஓய்வு பெறுகிறார்கள் என்ற செய்தியை ஒரு ஆண்டுக்கு முன்பே வாங்கிவிட்டால் வழக்குகள் தேங்காது. இதற்கு முதல்வர் என்ன சொல்கிறார்.’’
கருணாநிதி: ‘‘காலிகள் ஏற்படாமல் தடுப்பதற்கு பாண்டியன் சொன்னது நல்ல யோசனைதான். (1989 ஏப்ர‌ல் 7)

ஆர்.சிங்காரம்: ‘‘இந்த சட்டமன்றத்தில் சில நிலைய வித்துவான்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள்தான் எப்போது பார்த்தாலும் வாசித்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். இது நியாயம்தானா? புதிய வித்துவான்களுக்கு வாய்ப்பு தர வேண்டாமா?. நாங்கள் எல்லாம் புதிய வித்துவான்கள்’’
கருணாநிதி: ‘‘நான் ஏறத்தாழ 25 ஆண்டுகளாக இங்கே இருக்கிறேன். நானும் பழைய நிலைய வித்துவான்தானா? நான் வாசிக்கலாமா? கூடாதா?’’ (1989 மே 4)

நூர்முகம்மது: ‘‘கன்னியாகுமரி மக்களின் கோரிக்கைபடி, முதல்வருடைய கருணை கொண்ட கடைக்கண் பார்வை குமரியின் மீது திருப்பபட்டு கன்னியாகுமரி மக்களின் குறை தீர்க்கும் வகையில் தொழிற்சாலையை அமைக்க முதல்வர் முன் வருவாரா?’’
சபாநாயகர்: ‘‘நீங்கள் குமரி என்று சொல்வது கன்னியாகுமரியைதானே?’’
கருணாநிதி: ‘‘குமரியின் மீது கடைக்கண் பார்வை வைக்கின்ற அளவிற்கு எனக்கு வயது இல்லை இப்போது’’ (1989 மே 6)

பி.வி.ராஜேந்திரன்: ‘‘உப்பு உற்பத்தி மரணபடுக்கையில் கிடக்கிறது. மரணமே அடைந்து அது சவபெட்டிக்குள் சென்றுக்கொண்டிருப்பதை உணருகிறீகளா?’’
கருணாநிதி: ‘‘தேர்தல் அறிக்கையில் சொன்னது எல்லாம் சவப்பெட்டிக்குள் போய்விட்டதா? என்று கேட்கிறார்கள். சவப்பெட்டிக்குள் போனாலும் அது அழுகாமல் இருக்க அதற்கும் உப்புதான் தேவை’’ (1990 ஜ‌ன‌வ‌ரி 20)

ஸ்டாலின்: ‘‘சென்னை வள்ளுவர் கோட்டத்தின் முகப்பில், கன்னியாகுமரியில் அமைக்கப்படுகிற 133 அடி வள்ளுவர் சிலையையை போல அமைக்கும் திட்டம் அரசுக்கு இருக்கிறதா?’’
கருணாநிதி: ‘‘அது ‘குமரி’க்கு மாத்திரம் தரப்படுகிற சிறப்பு.’’ (1990 மார்ச் 24)

முல்லைவேந்தன்: ‘‘போக்குவரத்து வசதி இல்லாத இடங்களில் பத்து கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு மேல் நடந்து சென்று பெண்கள் ஆசிரியர் பணியை செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. அதனால் அந்த இடங்களில் பெண்களுக்கு பதிலாக ஆண்களை ஆசிரியர்களாக நியமிக்கும் எண்ணம் அரசுக்கு இருக்கிறதா?’’
கருணாநிதி: ‘‘நடந்து செல்வதற்கு பெண்கள் தயாராக இருக்கும் போது முல்லை வேந்தனுக்கு கால் வலிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை’’ (1990 மார்ச் 29)

ரகுமான்கான்: ‘‘இந்திராகாந்தியை கொலை செய்ய முயற்சித்தாக பொய் வழக்கு போட்டார்கள். கலைஞர், பேராசிரியர் போன்றவர்கள் எல்லாம்கூட அந்த வழக்கில் ஜாமீனில்தான் இருக்கிறோம்.’’
கருணாநிதி: ‘‘தவறான தகவலை தருகிறார். என்னை, பேராசிரியரை எல்லாம் அந்த வழக்கில் இருந்து விடுதலை செய்துவிட்டார்கள். இவர்தான் விடுதலை செய்ய மறுக்கிறார்.’’ (1990 ஏப்ர‌ல் 9)

வி.பி.துரைசாமி: ‘‘ஆஞ்சநேயர் கோயிலில் அசையும் சொத்து எவ்வளவு? அசையா சொத்து எவ்வளவு இருக்கிறது?’’
கருணாநிதி: ‘‘அசையும் சொத்து அங்கே வந்து போகும் பக்தர்கள். அசையா சொத்து ஆஞ்சநேயர்’’ (1990 ஏப்ர‌ல் 24)

குமரி அனந்தன்: ‘‘நான் தொலைபேசியில் பேசிய போது டிராக் நம்பர் செவன் என்று குரல் வருகிறது. இப்படி ஒரு குரல் வந்ததுமே எனக்கு ஐயப்பாடு....’’ கருணாநிதி: ‘‘குமரி அனந்தனுக்கு அப்படியொரு கர்ண கொடூரமான வார்த்தை காதிலே விழுந்திருக்கிறது. சில நேரங்களில் காதல் வசனங்கள்கூட கிராஸ் டாக்கிலே கேட்கலாம். அதையும் முயற்சித்து பாருங்கள்.’’ (1990 மே 7)

கோவை செழியன்: ‘‘ஆண்டவன் எல்லோருக்கும் சொந்தம். ஆகவே கோயில்களை எல்லாம் தேசியமயமாக்கிவிட்டால் பிரச்னை இருக்காது அல்லவா?’’
கருணாநிதி: ‘‘ஆண்டவன்களை தேசிய உடைமையாக்கும் உத்தேசம் இல்லை. ஆண்டவன்தான் அனைவரையும் தேசியமயமாக்கி ரட்சிக்க வேண்டும்.’’ (1971 டிச‌ம்ப‌ர் 18)

ஆற்காடு வீராசாமி: ‘‘கள்ளக்கடத்தல் போன்ற செயல்களில் ஈடுபடும் பெண்களைக் கண்டுபிடிக்க சி.ஐ.டி. போலீஸ் பிரிவில் பெண்களை நியமிக்க அரசு பரிசீலிக்குமா?’’
கருணாநிதி: ‘‘சி.ஐ.டி. பிரிவில் போடலாம். ஆனால் எந்த அளவுக்கு ரகசியத்தை காப்பாற்றுவார்கள் என்பதை பற்றி யோசிக்க வேண்டும்.’’ (1972 மார்ச் 13)

கருணாநிதி: ‘‘நாங்கள் விலைவாசி போராட்டத்தில் ஈடுபட்டோம். அதுவும் ஒரு நாள் அடையாள மறியல்தான் செய்தோம். எங்களை பிடித்து காங்கிரஸ்காரர்கள் மூன்று மாதம் ஜெயிலில் போட்டுவிட்டார்கள்.’’
அனந்த நாயகி: ‘‘அப்படி போட்டதால்தான் நீங்கள் இன்றைக்கு இங்கே வந்து உட்கார்ந்திருக்கிறீகள்.’’
கருணாநிதி: ‘‘அதனால்தான் நாங்கள் இப்போது அப்படி செய்யவில்லை. சிறைக்கு வந்த அன்றைக்கே விடுதலை செய்துவிடுகிறோம்.’’ (1973 மார்ச் 23)

காமாட்சி: ‘‘மதுரை மீனாட்சிக்கு வைர கிரீடம், வைர அட்டிகை இன்னும் இருக்கிற பல நகைகளின் மொத்த மதிப்பு எவ்வளவு?’’
கருணாநிதி: ‘‘மீனாட்சிக்கு இருக்கிற சொத்தின் மதிப்பை சொன்னால் காமாட்சிக்கு பொறாமை ஏற்படும்.’’ (1973 மார்ச் 14)

சோனையா: ‘‘தமிழ்நாட்டில் ஆபாசப் படங்களை, புத்தகங்களை வெளியிட்டதற்காக எத்தனை பேர் மீது வழக்கு போடப்பட்டிருக்கிறது. தண்டிக்கப்பட்டவர்கள் யார் என்பதை எல்லாம் அறிய விரும்புகிறேன்.’’
கருணாநிதி: ‘‘பல பேர் மீது வழக்கு போடப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் அந்த விவரங்களைக் கூறி உறுப்பினர்களிடையே அவற்றை வாங்கி படிக்க வேண்டுமென்ற ஆர்வத்தை தூண்ட நான் விரும்பவில்லை.’’ (1973 மார்ச் 27)

ஆற்காடு வீராசாமி: ‘‘காதலர்கள் தற்கொலை செய்வது அதிகரித்துக்கொண்டே வருகிறதே... ஆகவே வயது வந்த காதலர்களுக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்கப்படுமா?’’
கருணாநிதி: ‘‘யார் யார் காதலர்கள் என்ற பட்டியல் தெரிவிக்கப்படுமானால் அதற்கான பாதுகாப்பு முயற்சிகள் எடுக்க இயலும்.’’ (1973 ஆக‌ஸ்ட் 7)

லத்தீப்: ‘‘கூவம் ஆற்றில் முதலைகள் இருப்பதாக செய்திகள் வருகிறது. அதனால் அங்கே அசுத்தம் குறைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அசுத்தத்தை போக்க கூவம் ஆற்றில் முதலை விடுவது பற்றி அரசு ஆலோசிக்குமா?’’
கருணாநிதி: ‘‘ஏற்கனவே அரசாங்கம் ஒரு கோடி ரூபாய்க்கு மேல் ‘முதலை’ கூவம் ஆற்றில் போட்டிருக்கிறது.’’ (1971 டிச‌ம்ப‌ர் 8)

பீர் முகம்மது: ‘‘கருத்தடை ஆப்ரேஷன்கள் விவசாய கூலிகளுக்கு அதிக அளவில் செய்யப்படுகிறது. இதனால் விவசாயிகள் எண்ணிக்கை குறைந்து விடும் ஆபத்து இருக்கிறது. அதனால் அரசு, இதை உடனடியாக தடை செய்ய வேண்டும்.?’’
கருணாநிதி: ‘‘அரசு யாரையும் கட்டாயப்படுத்தி கருத்தடை செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்தவில்லை. பீர் முகம்மதுகூட அவரது தந்தைக்கு 33வது பிள்ளை என்பதை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.’’ (1968 மார்ச் 8)

கே.வினாயகம்: ‘‘மெரீனா கடற்கரையின் ஒரு பகுதியில் ‘லவர்ஸ் பார்க்’ ஒன்று இருக்கிறது. அங்கு மற்றவர்கள் நுழையாமல் காதலர்கள் சுதந்திரமாக இருக்கும் நிலையை அரசு ஏற்படுத்தி தருமா?’’
கருணாநிதி: ‘‘இந்த விஷயத்தில் வினாயகத்திற்கு எந்த இடைஞ்சலும் இல்லாமல் பார்த்துக்கொள்ளப்படும்.’’ (1969 மார்ச் 14)

ஜேம்ஸ்: ‘‘மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு இடையே அதிகாரங்களை பகிர்ந்து கொள்வது பற்றி ஆராய அமைக்கப்பட்டிருக்கும் ராஜமன்னார் குழு ‘ஒன் ஸைடெட் லவ்’ போலதான் இருக்கிறது.’’
கருணாநிதி: ‘‘ஒன் ஸைடெட் லவ்வின் கஷ்ட நஷ்டங்களை நான் கண்டதில்லை’’ (1970 பிப்ர‌வ‌ரி 26)

சுப்புராயன்: ‘‘திருப்பூரை அடுத்துள்ள அனுப்பர்பாளையத்தில் ஒரு காவல் நிலையம் அமைக்க அரசிடம் கருத்துரு உள்ளதா?’’
கருணாநிதி: ‘‘ ‘கரு’ உருவாகி இருக்கிறது. பத்து மாதத்தில் முடிவடையும்.’’

ஹண்டே: ‘‘இந்த ஆட்சி மூன்றாம் தர ஆட்சியாகதான் இருக்கிறது.’’
கருணாநிதி: ‘‘ஹண்டே கூறியதை நான் மறுக்கவில்லை. இந்த ஆட்சி நான்காந்தர ஆட்சிதான். நாட்டில் உள்ள நான்காந்தர மக்களுக்காகவே நடைபெறுகின்ற ஆட்சி இது.’’

அ.தி.மு.க. உறுப்பினர் ஒருவர்: ‘‘திருச்செந்தூர் முருகனின் வேலை காணவில்லை என்று நடைபயணமாக திருச்செந்தூர் கோயிலுக்கு கருணாநிதி சென்றார். அவரை பார்க்க விரும்பாத முருகன் எங்கள் தலைவர் எம்.ஜி.ஆரின் ராமாவரம் தோட்டத்திற்கே வந்துவிட்டார். அதனால் கருணாநிதி போன போது திருச்செந்தூர் கோயிலில் முருகன் இல்லை.’’
கருணாநிதி: ‘‘இதுவரையில் நான், திருச்செந்தூர் கோயிலில் இருந்த வேல் மட்டுமே காணாமல் போய்விட்டது என்று எண்ணி இருந்தேன். உறுப்பினர் பேசுவதை பார்க்கும் போது முருகன் சிலையும் காணாமல் போயிருக்கிறது என்று தெரிகிறது.’’

அனந்தநாயகி: ‘‘ஜனாதிபதி, ஆளுநர் ஆகியோர் ஆலயத்திற்கு வரும் போது பாதுகாப்பு வழங்கப்படும் என்று முதல்வர் தெரிவித்தார். ஆண்டவன் கொடுக்காத பாதுகாப்பையா இவர்கள் கொடுக்க முடியும்?’’
கருணாநிதி: ‘‘ஆண்டவனுக்கும் ஆளுநர்கள் பாதுகாப்பு கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது’’ (1971 ஜுலை 16)

அனந்தநாயகி: ‘‘அம்மன் கோவில் என்ன? ஈஸ்வரன் கோவிலை பராமரிப்பதற்குகூட சக்தி, ‘சக்திகளுக்கு’ உண்டு’’
கருணாநிதி: ‘‘ ‘சக்தி’ ஈஸ்வரர்களையே ஆட்டிப் படைப்பவர்கள் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்’’ (1971 ஜூலை 27)

வி.கே.ராஜாப் பிள்ளை: ‘‘தலைமைச் செயலகத்தை சென்னையில் கட்டுவதைவிட தமிழ்நாட்டுக்கு மத்தியில் இருக்கும் திருச்சியில் கட்டுவதற்கு அரசு ஆலோசிக்குமா’’
கருணாநிதி: ‘‘திருச்சியில் ஏற்கனவே மலைக்கோட்டை இருக்கிறது. இந்தக் கோட்டை தேவையில்லை’’ (1972 மார்ச் 8)

அனந்த நாயகி: ‘‘எதிர்க்கட்சிகாரர்கள் உட்காரும் சட்டசபை லாபியில் சி.ஐ.டி.கள் வருகிறார்கள். அங்கே எதிர்க்கட்சியினர் என்ன பேசுகிறார்கள் என்று லாபியில் சி.ஐ.டி.களை போட்டு புலனாய்வு செய்ய வேண்டுமா’’
கருணாநிதி: ‘‘நீங்கள் புரிந்து கொள்ளும் அளவுக்கு அவர்கள் இருந்தால், அவர்கள் சி.ஐ.டி.யாக இருக்க மாட்டார்.’’ (1973 மார்ச் 28)

நாஞ்சில் மனோகரன்: ‘‘என் வீட்டுக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் தெருவுக்கு குட்டி செட்டி தெரு என்று பெயர். செட்டியை அடித்தால் குட்டி மிச்சம் இருக்கும். குட்டியை அடித்தால் செட்டி மிச்சம் இருக்கும். இதில் எதை நான் வைத்துக்கொள்ள’’
கருணாநிதி: ‘‘அமைச்சருக்கு இரண்டில் எது பிடிக்குமோ அதை வைத்துக்கொள்ளலாம்.’’ (1990 ஏப்ர‌ல் 9)

‘‘குருத்தன்கோட்டில் காவல் நிலையம் அமைப்பது பற்றிய கேள்வி இது. இதிலே கஞ்சா இடம் பெற இயலாது. இருந்தாலும் இந்த கஞ்சாப் பயிர் செய்பவர்கள் ‘சிறைக்கஞ்சா’ சிங்கங்களாக இருக்கிறார்கள்’’ (1989 ஏப்ரல் 11)

‘‘1981ம் ஆண்டு கோவையின் மக்கள் தொகை கணக்கு 7,04,000. அதற்கு பிறகு அந்த நகர மக்களுடைய முயற்சியால் மேலும் அந்த மக்கள் தொகை வளர்ந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.’’ (1989 ஏப்ர‌ல் 21)

‘‘இப்படிதான் எதையும் குறிப்பிட்டு சொல்லாமல் விசாரணைக் கமிஷன் போடு கமிஷன் போடு என்று சொன்னால் எங்கே போடுவது? நான் கமிஷன் வாங்கினால் அல்லவா உங்களுக்குக் கமிஷன் போட’’ (1975 ஏப்ர‌ல் 11)

வெள்ளி, 12 டிசம்பர், 2008

‘ஒரு பூகோளமே பலி பீடமாய்...’




இலங்கைப் பிரச்னையைப் புதிய கோணத்தில் அலசி ‘ஒரு பூகோளமே பலி பீடமாய்...’ என்ற தலைப்பில் புத்தகம் ஒன்றை எழுதியிருக்கிறார் அ.தி.மு.க.முன்னாள் அவைத் தலைவர் புலவர் புலமைப்பித்தன்.வெளியீட்டு விழா நேற்று (டிசம்பர் 11) சென்னையில் நடந்தது. புலிகளின் தீவிர ஆதரவாளரான புலமைபித்தன், சில மாதங்களுக்கு முன்பு ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குச் சுற்றுப்பயணம் செய்து அங்கே ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாகக் கூட்டங்களில் பேசிவிட்டு வந்திருக்கிறார்.

ப‌த்திரிகையாளன் என்கிற முறையில், அவரோடு எனக்குப் பழக்கம் உண்டு. புலமைப்பித்தனிடம் பலமுறை பேட்டி எடுத்திருக்கிறேன். ஆரம்பத்தில் இருந்தே ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக எழுதியும் பேசியும் வருகிறார். ‘எங்கள் பிள்ளைகளிடம் இருக்கும் ஆயுதங்கள் மட்டுமே விடுதலையைப் பெற்றுத் தரும்.அதற்கு தமிழர்களின் ஆதரவு அவசியம். அந்த ஆதரவு நெருப்பு அனையாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.’ என்று அடிக்கடி சொல்லிக்கொண்டிருப்பார் புலவர். பிர‌பாக‌ரனைப் ப‌ற்றிச் சொல்லும் போதெல்லாம் த‌ம்பி என்றுதான் அழைப்பார். எம்.ஜி.ஆர் ஆட்சியில் இருந்த‌போது த‌மிழ‌க‌த்தில் முகாம்களை அமைத்திருந்தார்கள் புலிகள். அப்போது எம்.ஜி.ஆருட‌ன் நெருக்கமாக இருந்த புலமைப்பித்தன், புலிக‌ளுட‌ன் இய‌ற்கையாக‌வே ப‌ழ‌க்க‌த்தை ஏற்ப‌டுத்திக் கொண்டார். ச‌ந்தோமில் இருக்கும் புலைமைப்பித்த‌ன் வீட்டுக்கு போராளிக் குழுக்க‌ள் வ‌ருவ‌தும் போவ‌துமாக‌ இருந்தார்க‌ள். பிர‌பகரனே, புல‌வ‌ர் வீட்டுக்கு வ‌ந்து சாப்பிட்டுவிட்டுப் போகும் அள‌வுக்கு அவருடன் புலவர் நெருக்கமாக இருந்த காலகட்டம் உண்டு. ‘‘தமிழகத்தில் புலிகளுக்கு பயிற்சி அளிக்க எம்.ஜி.ஆர் நடத்திய கால்கோள் விழாதான் இன்று அவர்கள் பெரிய ராணுவமாக உருவாகக் காரணம். எம்.ஜி.ஆருக்கு மரணம் வராமல் இருந்திருந்தால் எப்போதோ ஈழம் பிறந்திருக்கும். அவர் இறப்பு ஈழத் தமிழர்களுக்கு பெரிய இழப்புதான்.’’ என்று சொல்லி வ‌ருத்த‌ப்ப‌டுவார்.

போதும்... புத்தக விஷயத்திற்கு வருகிறேன். ‘ஒரு பூகோளமே பலி பீடமாய்’ புத்தகத்தை இலங்கைப் பிரச்னைக்காக உண்ணாவிரதம் இருந்து உயிர் நீத்த திலீபன் நினைவு நாளான செப்டம்பர் 26ம் தேதி சென்னையில் வெளியிடத்தான் ஆரம்பத்தில் புலமைப்பித்தன் முடிவு செய்திருந்தார். அது முடியாமல் போய்விட்டது. இலங்கையில் தமிழ்ச் சமூகம் தொடர்ந்து அழிக்கப்படுவதற்கு என்ன காரணம் இருக்க முடியும் என்று தொடர்ந்து சிந்தித்த போது புலமைப்பித்தனின் பேனாவில் இருந்து பிறந்ததுதான் ‘ஒரு பூகோளமே பலி பீடமாய்’.

பல மாதங்களாக உழைத்து எழுதப்பட்ட அந்தப் புத்தகதில் இந்தியாவின் பூகோள அமைப்புதான் இலங்கைப் பிரச்னைக்கு அடிப்படைக் காரணம் என்று அலசியிருக்கிறார். புத்தகத்தின் சாராம்சம் இதுதான்...
இந்தியாவின் வடக்கே இமயமலை இருக்கிறது. கிழக்கும் மேற்கும் நிலபரப்புகள் இல்லை. கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரையில் கடல்தான். நிலப்பரப்பு வழியாக நம் மீது அன்னிய நாடுகள் தாக்குதல் நடத்த முயன்றால் வடக்கில் இருந்தோ தெற்கில் இருந்தோ வரவேண்டும். வடக்கில் நமது பாதுகாப்புக்காக படைகளை நிறுத்தி வைத்திருக்கிறோம். தெற்கில் நமக்கு பக்கத்திலேயே இலங்கை இருப்பதால் அங்கே நமது படைகளை நிறுத்த முடியாத நிலை. வடக்கில் நமது நிலத்தில் நாமே படைகளை நிறுத்தி கொள்வதைப் போல தெற்கில் நிறுத்த முடியவில்லை. தெற்கே இருக்கும் நாடான இலங்கை நமக்கு நேசமான நாடாக இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நமக்குப் பாதுகாப்பு என்று இந்தியா கருதுகிறது. அதனால் இந்தியாவுக்குத் தவிர்க்க முடியாத தேசமாக இலங்கை இருக்கிறது. இந்த பூகோள அமைப்புதான் எல்லா பிரச்னைகளுக்கும் அடிப்படைக் காரணம். இந்த அடிப்படையில்தான் ஈழத்தமிழர்களும் இந்தியத் தமிழர்களுக்கு தொடர்ந்து தண்டிக்கப்பட்டு கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இயற்கையாக அமைந்த ‌பூகோள அமைப்பால் ஏற்படயிருக்கும் ஆபத்தில் இருந்து நாட்டைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்கிற நோக்கத்தில் இந்தியாவை ஆண்ட மூன்று பிரதமர்கள் எடுத்த நடவடிக்கைகள்தான் தமிழர்கள் தண்டிக்கப்பட காரணமாக அமைந்துவிட்டது. லால்பகதூர் சாஸ்திரி, இந்திரா காந்தி, ராஜீவ் காந்தி ஆகியோர் ஆட்சிக்காலத்தில் துரோகங்கள் அரங்கேற்றப்பட்டன. லால்பகதூர் சாஸ்திரி பிரதமராக இருந்த நேரத்தில் 1965ம் ஆண்டு இந்தியா பாகிஸ்தான் போர் நடந்தது. அப்போது இலங்கையின் ‘கட்டுநாயகா’ விமான நிலையத்தைப் போருக்காகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள பாகிஸ்தான் முயன்றது. இந்த விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்டு ‘பாகிஸ்தான் போர் விமானங்களை இலங்கையில் அனுமதிக்கக் கூடாது.’ என்று அப்போது இலங்கை அதிபராக இருந்த சிறீமாவோ பண்டாரநாயக்காவிடம் இந்தியா கேட்டுக் கொண்டது. இதனைத் தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டது இலங்கை. தமிழகத்தில் இருந்து வந்து இலங்கை தேயிலைத் தோட்டங்களில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த ஒன்பதரை லட்சம் தமிழர்களில் ‘ஐந்து லட்சம் தமிழர்களை இந்தியா திரும்ப பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.’ என்று நிபந்தனை போட்டது இலங்கை. இந்தியாவின் பாதுகாப்பு முக்கியம் என்பதற்காகவே இந்த ஒப்பந்தத்தில் இந்தியா கையெழுத்துப் போட்டது. இலங்கையில் இருந்து தமிழர்கள் அகதிகளாக இந்தியாவுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார்கள். இலங்கை நம்மோடு நட்புறவோடு இருக்க தமிழர்கள் தண்டிக்கப்பட்டார்கள். இதற்கு பூகோள அமைப்பே காரணமாக அமைந்துவிட்டது.

அடுத்து இந்திரா காந்தி பிரதமராக இருந்த போதும் இந்தியா பாகிஸ்தான் போர் நடந்தது. அப்போதுதான் பங்களாதேசம் என்ற நாடு உருவானது. போரில் பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவாக ‘என்டர்பிரைஸ்’ என்ற போர்க் கப்பலை இந்திய கடல் எல்லையில் நிறுத்தியது அமெரிக்கா. அப்போது ரஷ்யா நமக்கு ஆதரவாக இருந்தால் இந்த விவகாரம் ஐ.நா சபை வரை போனது. ‘இந்தியப் பெருங் கடலில் நின்றுகொண்டோ அல்லது பறந்துகொண்டோ கடல் எல்லைகளைக் கொண்ட நாடுகளை அச்சுறுத்தக் கூடாது’ என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றியது ஐ.நா. அதனால் அமெரிக்கா பின்வாங்கியது. அதே நேரம் தனக்கு தரைப்பகுதி வேண்டும் என்பதற்காக பாகிஸ்தானுடன் சேர்ந்து இலங்கையில் தளம் அமைக்கும் முயற்சியில் அமெரிக்கா இறங்க.. வேறு வழியில்லாமல் ‘தண்ணீரில் மிதக்கும் தங்கச் சுரங்கம்’ என்று வர்ணிக்கப்படும் கச்சத் தீவை இலங்கைக்குத் தாரை வார்த்துக் கொடுத்தார் இந்திரா காந்தி. இலங்கைக்குள் அமெரிக்காவின் ஊடுருவல் நடந்தால் இந்தியாவுக்கு ஆபத்து என்று கச்சத் தீவு இலங்கைக்குக் காவு கொடுக்கப்பட்டது. நிலப்பரப்போடு நீர்ப்பரப்பும் வான் பரப்பும் இலங்கைக்குப் போய்ச் சேர்ந்துவிட்டன‌. பல ஆண்டுகளாக தொடங்கி இன்று வரையில் நமது மீனவர்கள் இலங்கைக் கடற்படையால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டு வருகிறார்களே அதற்கு அடிப்படைக் காரணமே கச்சத் தீவுதான். இந்தியாவின் பாதுகாப்பு முக்கியம். அதற்கு இலங்கை அனுசரணையாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே தமிழர்கள் தொடர்ந்து கொல்லப்பட்டாலும் கவலைப்படாமல் கண்மூடிக் கொண்டு இருக்கிறது இந்தியா.

அடுத்த துரோகம் ராஜீவ் காந்தி ஆட்சியில் அரங்கேறியது. திரிகோணமலையைத் தனது தளமாக்கிக் கொள்ள அமெரிக்கா முயன்ற நேரம் அது. இதனால் தங்களுக்கு ஆபத்து ஏற்படலாம் என்ற அச்சம் இந்தியாவுக்கு இருந்தது. இதுபற்றி இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையே கடிதப் போக்குவரத்து நடைபெற்றதற்கு ஆதாரங்கள் இருக்கிறது. புலிகளிடம் அடிவாங்கி இலங்கை பலவீனமாக இருந்த அந்த சமயத்தில் சாதுரியமாகக் காய் நகர்த்தியது இந்தியா. இலங்கைப் பிரச்னைக்குத் தீர்வு காண்பதாகச் சொல்லி ஜெயவர்தனேவுடன் ராஜீவ் காந்தி ஒப்பந்தம் போட்டார். இந்தியாவுக்கு அரணாக ஈழப் பகுதியை தனது ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வர, தனது பாதுகாப்புக்காகத் தமிழர்களை பலிகடாவாக்கி இந்தியா போட்ட மறைமுக ஒப்பந்தம் அது. சொந்த நாட்டின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்துப் போரிட்ட ஈழத் தமிழர்கள் எப்படி அந்நிய நாட்டின் ஆதிக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்வார்கள். புலிகளை ஒடுக்கி அந்த ஈழப்பகுதிகளைக் கைப்பற்ற மற்ற போராளிக் குழுகளான ஈராஸ், டெலோ, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். போன்றவற்றைத் தூண்டிவிட்டது அங்கே போன இந்திய அமைதிப் படை. சுமார் 7 ஆயிரம் பேர்களைக் கொன்று குவித்தார்கள். இந்தியா பாதுகாக்கப்பட‌ வேண்டும் என்பதற்காக பூகோளமே பலிபீடமாய் மாறிப் போனது. இப்ப‌டி புத்த‌க‌த்தில் எழுதிருக்கும் புல‌மைப் பித்த‌ன் அத‌ற்கான‌ தீர்வையும் அந்த‌ புத்த‌க‌த்தில் சொல்லியிருக்கிறார்.

இந்தியாவின் பாதுகாப்பு முக்கியம்தான். அதற்காக இந்தியாவின் பூகோளத்தைத் திருத்த முடியாது. ஆனால் இலங்கையின் பூகோளத்தை திருத்தத் முடியும். ‘தமிழ் ஈழம்’ ‘சிங்கள தேசம்’ என்று இலங்கை இரண்டாகப் பிரிந்தால்தான் இந்தியாவுக்குப் பாதுகாப்பு. தமிழ் ஈழம் பிறக்காவிட்டால் தொடர்ந்து போர்ச் சூழல் இருந்துகொண்டே இருக்கும். இது இலங்கையின் பொருளாதாரத்தைப் பாதிக்கும். தமிழ் ஈழம் பிறப்பதுதான் இலங்கைத் தமிழர்கள், சிங்கள‌ அரசு, இந்திய அரசு மூன்று தரப்புக்குமே நன்மை தரக்கூடியது. ஜெயவர்த்தனேவுடன் இந்தியா ஒப்பந்தம் போட்டது போல தமிழ் ஈழம் பிறந்தால் தம்பி பிரபாகரனோடு இந்தியா ஒப்பந்தம் போட்டுக்கொள்ளலாம். தெற்கே நமக்கு எந்த அச்சுறுத்தலும் இருக்காது. ஈழம் இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு அரணாக இருக்கும். அதோடு 60 ஆண்டு கால தமிழர்கள் போராட்டத்திற்கு விடிவு பிறக்கும். 1947க்கு பிறகு உலகம் முழுவதும் 104 நாடுகள் விடுதலை பெற்று சுதந்திர காற்றை சுவாசித்துகொண்டிருக்கிறது. தமிழ் ஈழம் பிறப்பது காலத்தின் கட்டாயம். தமிழ் ஈழத்தைத் தள்ளி போடலாம்.. தடுக்க முடியாது... என்று புத்தகத்தை முடித்திருக்கிறார் புலமைப்பித்தன்.

இதை இப்போது எழுத காரணம் புத்தகம் வெளியிடப்பட்டிருப்பதால் மட்டுமல்ல... அந்த புத்தகத்தில் என்னை பற்றியும் சில வரிகளை எழுதியிருக்கிறார் டொட்டொடய்ங்....

திங்கள், 8 டிசம்பர், 2008

த‌க‌ர்ந்து போன‌ பி.ஜே.பி.யின் க‌ன‌வு

நாடாளுமன்றத் தேர்தலுக்கு தயாராகிவிட்டார் ஜெயலலிதா. கூட்டணி, தொகுதி பங்கீடு, வேட்பாளர்கள் அறிவிப்பு என்று சகலத்தையும் முடித்துவிட்டு பிரச்சாரத்துக்கு கிளம்பி போவதுதான் ஜெயலலிதாவின் ஸ்டைல். ஆனால் கடந்த 2004ம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் கருணாநிதி ஜெயலலிதாவை முந்திக்கொண்டார். ஆனால் இந்த முறை தனது வழக்கமான அதிரடிகளை ஆரம்பித்துவிட்டார் ஜெயலலிதா.

இரண்டு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளை கூட்டணியில் சேர்த்தது மூலம் அடுத்த ஆண்டு மே மாதம் நடக்க போகும் தேர்தலுக்கு இப்போதே குதிரைப் பாய்ச்சலில் ஓட ஆரம்பித்திருக்கிறார் ஜெயலலிதா. மெகா கூட்டணியாக இருந்த தி.மு.க. கூட்டணியில் இப்போது காங்கிரஸ் கட்சி மட்டுமே எஞ்சி இருக்கிறது. கடந்த 2004ம் ஆண்டு நாடாளுமன்ற தேர்தல் தொடங்குவதற்கு முன்பே கருணாநிதி, கூட்டணிக் கட்சிகளை இழுக்க ஆரம்பித்தார். காங்கிரஸ், பா.ம.க., ம.தி.மு.க., சி.பி.ஐ., சி.பி.எம்., முஸ்லிம் லீக் ஆகிய கட்சிகள் அப்போது தி.மு.க. அணியில் இடம்பெற்றன. அந்த கூட்டணி உருவாவதற்கு சில மாதங்கள் முன்பு வரையில் அப்போதைய பி.ஜே.பி. தலைமையிலான மத்திய அரசில் அங்கம் வகித்தது தி.மு.க.

மத்திய அமைச்சராக இருந்த முரசொலி மாறன் மறைவுக்கு பிறகு கூட்டணியில் இருந்து கழன்று கொண்ட தி.மு.க., மத்திய அரசில் இருந்து வெளியேற பல காரணங்களை அப்போது அடுக்கியது. ‘தமிழ் செம்மொழி அந்தஸ்து, சேது சமூத்திர திட்டம் என்று தமிழக திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்படவில்லை’ என்று புகார்கள் படிக்கப்பட்டன. பொடா சட்டத்தில் வைகோ, நெடுமாறன், நக்கீரன் கோபால் போன்றவர்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருப்பதை சுட்டிக் காட்டி ‘பொடா சட்டத்தை தவறாக ஜெயலலிதா பயன்படுத்துகிறார். இந்த விஷயத்தில் பி.ஜே.பி. அரசு எந்த அக்கறையும் எடுத்துகொள்ளவில்லை’ என்பதுதான் பிரதான குற்றச்சாட்டாக வைத்தது தி.மு.க. அதன்பிறகு சிறையில் இருக்கும் வைகோவை கருணாநிதி போய் பார்த்தார். அதன்பிறகுதான் தி.மு.க. தலைமையில் மெகா கூட்டணி எல்லாம் உருவானது. இது கடந்த தேர்தல் வரலாறு.

ஐந்தாண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டிருக்கும் நிலையில் அடுத்த தேர்தலுக்கு தயாராகி நிற்கின்றன அரசியல் கட்சிகள். இதில்தான் இப்போது அ.தி.மு.க. வேகமாக காய்களை நகர்த்த ஆரம்பித்திருக்கிறது. கடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலில் பி.ஜே.பி. உடன் கூட்டணி வைத்த போது அ.தி.மு.க. படுதோல்வி அடைந்தது. ஆனால் அதன்பிறகு 2006ம் ஆண்டு சட்டசபைத் தேர்தலில் ம.தி.மு.க. மற்றும் விடுதலைச் சிறுத்தைகளோடு கூட்டணி வைத்து தேர்தலை சந்தித்தது அ.தி.மு.க. அதனால்தான் தி.மு.க.வுக்கு மெஜாரிட்டி கிடைக்காமல் போனது. அதன்பிறகு நாடாளுமன்ற தேர்தலுக்காக காய்களை நகர்த்த தொடங்கினார் ஜெயலலிதா.

அகில இந்திய அளவில் மூன்றாவது அணி அமைக்கும் முயற்சியில் இறங்கினார். 2007ம் ஆண்டு சந்திரபாபு நாயுடு வீட்டில் நடந்த மூன்றாவது அணியின் கூட்டத்தில் ஜெயலலிதா கலந்துகொண்டார். அதன் பிறகு போயஸ் கார்டனில் மூன்றாவது அணியின் இரண்டாவது கூட்டம் நடந்தது. தடபுடல் விருந்தோடு நடந்த அந்த கூட்டத்தில் முலாயம் சிங், சந்திரபாபு நாயுடு, சௌதாலா, போன்ற தலைவர்கள் எல்லாம் கலந்து கொண்டார்கள். மூன்றாவது அணிக்கு ‘ஐக்கிய தேசிய முற்போக்கு கூட்டணி’ என்று பெயர் எல்லாம் வைத்தார் ஜெயலலிதா. ஆனால் என்ன நினைத்தாரோ அதன் பிறகு மூன்றாவது அணியை ஒரங்கட்ட ஆரம்பித்தார் ஜெயலலிதா.

சந்திரபாபு நாயுடு, முலாயம்சிங் யாதவுடன் இணைந்து 3வது அணியை உருவாக்கிய முக்கிய தலைவர் ஜெயலலிதா. மூன்றாவது அணியில் அ.தி.மு.க. இருந்த நேரத்தில்தான் ஜனாதிபதி தேர்தல் நடைபெற்றது. அப்போது அப்துல் கலாமை மீண்டும் ஜனாதிபதியாக நிறுத்த வேண்டும் என்று மூன்றாவது அணியின் சார்பாக தீர்மானம் போட்டார்கள். அப்துல் கலாம் ‘போட்டியிட மாட்டேன்’ என்று சொல்லி ஒதுங்கி கொண்டார். மூன்றாவது அணியில் இடம் பெற்ற கட்சிகள் சார்பாக இருக்கும் எம்.பி.கள் எம்.எல்.ஏ.கள் யாருக்கு ஓட்டு போட வேண்டும் என்கிற குழப்பத்தில் இருந்தார்கள். காங்கிரஸ் சார்பில் பிரதீபா பாட்டிலும் பி.ஜே.பி. சார்பில் ஷெகாவத்தும் நிறுத்தப்பட்டனர். இந்த நிலையில் யாருக்கும் வாக்களிக்காமல் தேர்தலைப் புறக்கணிக்க மூன்றாவது அணி தீர்மானித்தது. இதை ஜெயலலிதா விரும்பவில்லை. அதனால் யாரும் எதிர்பாராத வகையில் அ.தி.மு.க. எம்.எல்.ஏ.களும் எம்.பி.களும் தேர்தல் அன்று அவர்களாகவே போய் பைரான் சிங் ஷெகாவத்துக்கு ஓட்டுப் போட்டனர். ‘எனக்கு தெரியாமல் ஓட்டுப் போட்டுவிட்டார்கள்’ என்று குதர்கமான அறிக்கையை அப்போது விட்டார் ஜெயலலிதா. இதன் மூலம் மூன்றாவது அணிக்கு ஜெயலலிதா முழுக்கு போட்டார். அதன்பிறகு நடந்த மூன்றாவது அணி கூட்டங்களில் எல்லாம் அவர் கலந்துகொள்ளவில்லை.

ஜனாதிபதி தேர்தலில் பி.ஜே.பி.க்கு ஆதரவாக ஓட்டு போட்டதால் பி.ஜே.பி. பக்கம்தான் ஜெயலலிதா போவார் என்று பலர் நினைத்தார்கள். அப்படி நினைக்க காரணமும் இருக்கிறது. மூன்றாவது அணியில் இருந்து விலகிய பிறகு பி.ஜே.பி.யின் தமிழக பொறுபாளரும் எம்.பி.யுமான ரவிசங்கர் பிரசாத் சென்னை வந்து ஜெயலலிதாவை சந்தித்தார். சேது சமூத்திர ராமர் பால விவகாரம் வெடித்த போது பி.ஜே.பி.யின் குரலாக ஜெயலலிதா அறிக்கைகள் வெளியிட்டார். இதனால் பி.ஜே.பி.யுடன் அ.தி.மு.க கைகோர்க்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு வலுத்தது. இதனை உறுதிபடுத்தும் வகையில் மோடியின் சென்னை விசிட் அமைந்தது.

துக்ளக் பத்திரிகையின் ஆண்டு விழாவில் கலந்துகொள்ள மோடி அப்போது வந்தாலும் போயஸ் கார்டனுக்கு வந்ததுதான் மீடியாவில் பெரிதாக பேசப்பட்டது. போயஸ் கார்டனில் மோடிக்கு விருந்து கொடுத்தார் ஜெயலலிதா. பி.ஜே.பி.யில் வாஜ்பாய் அத்வானி என்று எத்தனையோ தலைவர்களிடம் பழகியிருந்தாலும் மோடி மீது மட்டும் ஜெயலலிதாவுக்கு தனி அக்கறை உண்டு. அதனால்தான் அவர் பதவியேற்பு விழாவுக்கு நேரில் போய் வாழ்த்து சொன்னார். ஆனால் அரசியல் மாற்றங்கள் அடுத்தடுத்து நடக்க ஆரம்பித்தது. அணு ஒப்பந்தத்தை எதிர்த்து மத்திய அரசுக்கு அளித்து வந்த ஆதரவை இடதுசாரிகள் வாபஸ் வாங்கினார்கள். ஆனாலும் மத்திய அரசுக்கு எந்த ஆபத்தும் ஏற்படவில்லை. இதனால் ‘காங்கிரஸ் கட்சி இருக்கும் எந்த கூட்டணியிலும் நாங்கள் இடம்பெற மாட்டோம்.’ என்று இடதுசாரிகள் அறிவித்தனர்.

இந்த நிலையில்தான் இலங்கை பிரச்னை பெரிதாக வெடித்தது. இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் செயலாளர் தா.பாண்டியன் அனைத்துக் கட்சி சார்பில் ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக ஆர்பாட்டம் நடத்தினார். அந்த ஆர்பாட்டத்தில் அ.தி.மு.க. கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார். அந்த ஆர்பாட்டத்திற்கு தி.மு.க.வை அழைக்கவில்லை என்று ஜெயலலிதாவிடம் சொல்லப்பட்டது. ஆனால் தே.மு.தி.க.வை அந்த ஆர்பாட்டத்திற்கு அழைத்திருந்தார்கள். இதை ஜெயலலிதா விரும்பவில்லை. ஆர்பாட்டத்தில் கலந்துகொள்வதற்காக முத்துசாமியை அனுப்பி வைக்கும் முடிவை கடைசி நேரத்தில் மாற்றிக்கொண்டார் ஜெயலலிதா.

அ.தி.மு.க. கூட்டணியில் பி.ஜே.பி. சேரும் கனவு கிட்டதட்ட தகர்ந்து போயிருக்கிறது. அ.தி.மு.க. கூட்டணியில் இடதுசாரிகள் சேர்ந்துவிட்ட நிலையில் பி.ஜே.பி. நிர்கதியாக நிற்கிறது. சில வாரங்களுக்கு முன்பு ‘என் தேசம் என் வாழ்கை’ என்று தலைப்பில் அத்வானி எழுதிய புத்தகத்தின் வெளியிட்டு விழா சென்னையில் நடந்தது. அதில் பேசிய சோ ‘தீவிரவாதத்தை எதிர்ப்பதில் தொடங்கி நிறைய விஷயங்களில் பி.ஜே.பி.க்கும் அ.தி.மு.க.வுக்கு நிறைய ஒற்றுமைகள் இருக்கிறது. அதனால் இரண்டு கட்சிகளும் சேர்ந்து தேர்தலை சந்திக்க வேண்டும்.’ என்று பேசினார். அடுத்த சில நாட்களிலேயே இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவர் பரதன் ஜெயலலிதாவை போயஸ் கார்டனில் சந்தித்தார். உடனே அடுத்த நாள் சோ ஜெயலலிதாவை போய் பார்த்தார். இடதுசாரிகளோடு ஜெயலலிதா கூட்டணி வைத்துகொண்டால் அந்த கூட்டணியில் பி.ஜே.பி இடம்பெற முடியாமல் போய்விடும். அதனால்தான் அ.தி.மு.க. மற்றும் பி.ஜே.பி.க்கும் பொதுவான ஒருவரான சோவை தூதுவராக அனுப்பி வைத்தார்கள் பி.ஜே.பி.காரர்கள். ஆனால் கனவு தகர்ந்து போனதுதான் மிச்சம்.

செவ்வாய், 2 டிசம்பர், 2008

எப்போதோ எழுதிய கவிதை

கருணாநிதி குடும்பமும் மாற‌ன் ச‌கோத‌ரர்க‌ளும் ஒன்றாகிவிட்ட‌ நிலையில் எப்போதோ க‌ருணாநிதி எழுதிய‌ க‌விதை இப்போது ஞாப‌க‌த்துக்கு வ‌ந்து தொலைக்கிற‌து. மாற‌ன் ச‌கோதர‌ர்க‌ள் மீது கோப‌த்தில் கொட்டிய‌ அக்னி வார்த்தைகள் இப்போது உங்க‌ளுக்காக‌...


ஜொலிக்காத கூழாங்கற்கள் குப்பைக்கே போகும்

எண்பத்தி நான்கு என அகவை ஆனாலும்; பதிநான்கு வயதுப் பள்ளி மாணவனாக

இன்னும் படிக்கவே ஆசை எழுகிறது இரு வண்ணக்கொடி பிடிக்கவே கரம் துடிக்கிறது

அஞ்சுகம் அன்னை மடியில் கொஞ்சி மகிழவும்; அப்பா முத்துவேலர் கரம் பிடித்து ஏர் தொழுது உழுதிடவும்

அய்யகோ நெஞ்சம் கெஞ்சுகிறதே வரம்கேட்டு அந்த வாய்ப்புக்கு! அக்காள் இருவர் அரவணைப்பில் சுகம் கண்ட உள்ளம்; இனி

எக்காலம் எனைத் தூக்கி மகிழ்வர் எனும் ஏக்கமே குடி கொள்ளும்! முக்காலும் இனி வரப் போவதில்லை உயிர் மூச்சாக எனைக் கொண்ட சகோதரிகள்!

மாறன், அமிர்தம், செல்வம் மருமகப் பிள்ளைகள் மான் குட்டிகளாய்; மார் மீதும் தோள் மீதும் பாய்ந்து விளையாடிய காட்சியெல்லாம்

ஓய்ந்து போயினவே என் இளமையோடு அவை ஒழிந்தே போயினவே; தேய்ந்த என் முதுமைத் தோள்களிலே தாங்கும் வலிமை இல்லாததினால்!

துரோகத்தால் எனைத் துளைத்துச் சென்ற தோழர்கள் சிலரும்; தோள்மீது கை போட்டுத் துணைக்கு வந்து விட்டோம் என்பதும் கனவுதானே!

பலிக்காத கனவுகளால் மனம் வலிக்காது ஜொலிக்காத கூழாங்கற்கள் குப்பைக்கே போகும்

பட்டைத் தீட்டிப் பார்த்தாலும் பலனில்லை;


தூற்றுகின்றான் நான் பெற்ற பிள்ளையினை; நீ பெற்ற பிரகலாதன்!

நாடு போற்றிய நல்லறிவாளனே

ஏடு புகழ் என்னருங் கண்மணியே!

தோகாவில் திறன்காட்டி இந்தியத்

திருநாட்டின் கீர்த்தி தொல் புவியில் நிலைநாட்டியவனே!

இங்கிலாந்துப் பிரதமரை சந்தித்துப் பேசியபின்;

இத்தனைக்கும் காரணம் இந்த ‘மாமன்தான்’ என்று;

எழுதி நீ அனுப்பிய கடிதத்தில்

இறுதி வாசகமாய் நான் உங்கள் வளர்ப்பன்றோ என்று

அன்றைக்கு நீ இலண்டன் மாநகர் இருந்து மடல் எழுதி

நன்றியினைக் குன்றின் மேல் இட்ட விளக்காக

ஏற்றி வைத்து; இன்றைக்கும் எனை அழவைக்கும் அன்பே ஆரமுதே!

தூற்றுகின்றான் நான் பெற்ற பிள்ளையினை; நீ பெற்ற பிரகலாதன்!

மகனே ஆயினும் தவறு செய்யின் மன்னிக்காமல் கண்டிக்கின்ற

மனு நீதிச் சோழன் பிறந்த மண்ணுக்குச் சொந்தக்காரன் நான்;

தோளுக்கு நிகராக வளர்ந்தோரின் பகை கண்டுள்ளேன் இன்று நான்

தோளில் தூக்கி வளர்த்தோரும் வாளைத் தூக்குகின்றார்;

வசைமாரி பொழிகின்றார்

மானம் போற்றுதற்கும் திருக்குறள் தரும் மறை நீதி

மறையாமல் காப்பதற்கும் இந்தத் தமிழ்

மண்ணில் நிலைத்த திராவிட இயக்கத் தருவை வீழ்த்த நினைத்து

கண்ணில் விளக்கெண்ணெய் ஊற்றிக் கொண்டு அலைவோரின்

கண்ணில் விரலை விட்டு

ஆட்டுதற்கும் கழகப் பாசறை வீரர்கள்

எண்ணற்றோர் உண்டு; எதிரிகள் ஓடி ஒளியட்டும் இதனை

எச்சரிக்கையாகக் கொண்டு!

திங்கள், 24 நவம்பர், 2008

மர்மமிகு அம்மாவுக்கே வெளிச்சம்!

விநோதமான அறிக்கைகளை, யாரும் எதிர்பாராத நேரத்தில் வெளயிடுவதில் ஜெயலலிதாவுக்கு நிகர் அவரேதான். லேட்டஸ்டாக ஓர் அறிக்கையில், ‘அ.தி.மு.க. சார்பில் நடத்தப்படும் பொதுக் கூட்டங்களில் தலைமையேற்கும் தலைமைக் கழக நிர்வாகி, கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்த மாவட்டச் செயலாளர்,முக்கிய நிர்வாகிகள் ஆகியோருக்குப் புகழாரம் சூட்டுகிற பேச்சுகளைத்தான் அதிகமாகக் கேட்க முடிகிறது. இது விரும்பத்தகாத செயல். அ.தி.மு.க. அரசின் முந்தைய சாதனைகளையும் தி.மு.க. அரசின் அவலங்களையும் மட்டுமே பேசவேண்டும்’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் ஜெயலலிதா. ‘இனியும் தனி நபர்களைப் பற்றி யாராவது புகழ்ந்து பேசினால்,அதன் விவரங்களை உடனடியாக எனக்குத் தெரிவிக்கவேண்டும்’ என்று சொல்லியிருக்கிறார்.(அப்படி தொடர்பு கொண்டவர்கள் யாராவது இருந்தால் சொல்லுங்கள் அவர்களுக்கு ஆயிரம் பொற்காசுகள் காத்திருக்கின்றன) இந்த அறிக்கையின் பின்னணி பற்றி பல கருத்துகள் சொல்லப்படுகின்றன. அதில் ஒன்று, இந்த அறிக்கை வெளியாவதற்கு இரண்டு நாட்கள் முன்பு, விழுப்புரம் மாவட்டச் செயலாளராக அமைச்சர் பொன்முடி தேர்வு செய்யப் பட்டதற்காக விழுப்புரம் தி.மு.க. சார்பில் ஒரு பொதுக்கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்தக் கூட்டத்தில் சில மாதங்களுக்கு முன்பு கட்சியில் சேர்ந்த (ஜெயலலிதாவின் முன்னாள் வக்கீலான) ஜோதி, முன்னாள் அமைச்சர் செல்வகணபதி ஆகியோர் சிறப்புரை ஆற்றினார்கள். ‘விழுப்புரத்துக்குள் பொன்முடி நுழையும்போதே பட்டாசுகள், வாணவேடிக்கைகள் என அமர்க்களப்பட்டது. பொன்முடிக்குப் பாராட்டு தெரிவிக்கும் வகையில் இந்தப் பொதுக் கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இதை எல்லாம் பார்க்கும்போது ரொம்ப ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது. இந்த விஷயங்கள் அ.தி.மு.க.வில் நடந்தால், அடுத்த நிமிடமே அந்த மாவட்டச் செயலாளரை ஜெயலலிதா கட்டம் கட்டிவிடுவார். தி.மு.க.வில் மட்டுமே இப்படி உட்கட்சி ஜனநாயகமும் பொறுப்பில் இருப்பவர்களுக்கு மரியாதை கொடுக்கும் பாங்கும் இருக்கிறது...’’ என்று ஜோதி பேசினாராம். இந்த விஷயம் ஜெயலலிதா காதுகளுக்குப் போக... ‘ஆமாம். அதிலென்ன சந்தேகம். அ.தி.மு.க. என்பதே ஒன் வுமன் ஷோதான்’ என்று வலியுறுத்துவதுபோல உடனே அறிக்கை வந்துவிட்டது!’’ என்கிறார்கள் விவரம் அறிந்தவர்கள்.
எம்.ஜி.ஆர். காலத்திலிருந்து கட்சியில் இருந்துவரும் அ.தி.மு.க. சீனியர்கள் சிலரிடம் பேசினேன். ‘கட்சியின் முக்கிய நிர்வாகிகள், மாவட்டப் பிரமுகர்களை வாழ்த்திப் பேசுவது எல்லா கட்சியிலும் பின்பற்றப்படும் நடைமுறைதான். இன்னும் சொல்லப்போனால், எம்.ஜி.ஆர். இருந்தபோது இதை உளமார அனுமதித்தார். மாவட்டம், நகரம், ஒன்றியம் என்று எல்லா நிர்வாகிகளின் பெயர்களையும் அவர்களுடைய சாதனைகளையும் சொல்லிப் பேசுவதுதான், அந்தந்த ஏரியாவில் அவர்களின் இமேஜை வளர்த்து... அதன்மூலம் கட்சிக்கு உந்து சக்தியாக இருக்கும் என்று எம்.ஜி.ஆர். நினைத்தார். அவரே பல மேடைகளில் அடிமட்டத் தொண்டர்கள்வரை பெயர் சொல்லிப் பாராட்டியிருக்கிறார். அவர் முதல்வராக இருந்தபோது, தஞ்சை ஒரத்தநாட்டில் ஒரு பொதுக்கூட்டம் நடந்தது. கட்சியின் முன்னாள் நிர்வாகியாக இருந்த ராமசாமி என்பவர் மேடையின் கீழே உட்கார்ந்திருந்தார். அதைப் பார்த்துவிட்ட எம்.ஜி.ஆர்., அவரை மேடைக்கு அழைத்து ‘பல வருடங்களாகக் கட்சிக்காக இவர் உழைத்துவருகிறார். எந்தப் பிரதிபலனும் எதிர்பார்க்காமல் எப்போது வேண்டுமானாலும், கட்சி வேலை செய்யக்கூடிய இவரைப் போன்றவர்களால்தான் கட்சி வளர்ந்தது. இப்படிப்பட்டவர்களின் உழைப்பால்தான் இன்று நான் முதல்வர் இருக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறேன்!’ என்று உருக்கமாகப் பேசி, மேடையிலேயே அவரைக் கட்டித் தழுவினார் தலைவர். தலைவரே தன் பெயரைச் சொல்லிப் பாராட்டியதைப் பார்த்து ராமசாமி ஆனந்தத்தில் மேடையிலேயே கண்ணீர்விட்டு அழுதார்.
இதே போல இன்னொரு சம்பவம்... எம்.ஜி.ஆர். முதல்வராக இருந்தார். திருநெல்வேலியில் இடைத்தேர்தல் நடந்தது. ஆர்.எம்.வீரப்பன் வேட்பாளராக்கப்பட்டார். அங்கே மாவட்டச் செயலாளராக இருந்த கருப்பசாமிபாண்டியனுக்கும் வீரப்பனுக்கும் ஒத்துப் போகவில்லை. இதையறிந்த எம்.ஜி.ஆர். திருநெல்வேலியில் ஒரு பொதுக் கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்து, மேடையில் இரண்டு நாற்காலிகளை மட்டும் போடச் செய்தார். மேடையில், தன்னோடு கருப்பசாமிபாண்டியனை மட்டும் வைத்து, ஆர்.எம்.வீரப்பனை மேடையில் பேச வைத்தார். இப்படி எம்.ஜி.ஆர். தனக்கு அளித்த கௌரவத்துக்காக வீரப்பனோடு இருந்த கசப்புகளையெல்லாம் மறந்து, தேர்தலில் பம்பரமாக சுழன்று வீரப்பனை வெற்றிபெற வைத்தார்! எம்.ஜி.ஆர். இப்படி லோக்கலில் இருப்பவர்களை மதிப்பதன் மூலம் ஈகோ பிரச்னைகள்கூட தீர்ந்திருக்கிறது. ஆனால், வேருக்கு வெந்நீர் ஊற்றும் வேலையைத்தான் இப்போது ஜெயலலிதா செய்துகொண்டிருக்கிறார். கட்சியின் மேலிருக்கும் கொஞ்சநஞ்ச அபிமானம்கூட இதுபோன்ற அறிக்கைகளால் கெட்டுப்போய் விடுமோ என்ற அச்சம் ஏற்படுகிறது. அவருடைய அறிக்கை கீழ்மட்டக் கட்சிக்காரர்களிடம் கடும் அதிருப்தியை உண்டாக்கியிருக்கிறது. ஒரு பொதுக்கூட்டத்தை, லட்சக்கணக்கில் பணத்தை வாரி இறைத்துதான் மாவட்டச் செயலாளர்களும் மற்ற நிர்வாகிகளும் நடத்துகிறார்கள். அப்படிப்பட்ட கூட்டத்தை ஏற்பாடு செய்தவர்களைப் பற்றி நாலு வார்த்தை மேடையில் பேசினால்தானே அவர்களுக்கு மரியாதை..? அவரை ஊருக்குத் தெரியவைத்தால்தானே அவர் கட்சியை வளர்க்கப் பாடுபடுவார்..? அவர்கள் பெயரைச் சொல்லக்கூடாது என்றால், அது என்ன மாதிரியான ஜனநாயகம்..? தலைமைக் கழகப் பேச்சாளர்கள் மற்றும் சிறப்புரை ஆற்றுபவர்களுக்குப் பணம் கொடுப்பார்கள். அப்படிப் பணம் கொடுத்தவரை அவர்கள் பாராட்டிப் பேசாமல் இருப்பார்களா..? ஒட்டுமொத்தமாக அடிப்படையையே தகர்க்க நினைக்கிறார் ஜெயலலிதா!’’ என்று சொன்னார்கள்.
பெரியார், அண்ணா காலம் தொட்டு மாவட்டத்தின் முக்கியப் பிரமுகர்களைப் பாராட்டிப் பேசுவது, திராவிட இயக்கத்தின் நடைமுறையாக இருந்துவந்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்டவர்களை அவர்கள் அடையாளம் காட்டத் தவற மாட்டார்கள். 89 91 தி.மு.க. ஆட்சிக் காலத்தில் திருநாவுக்கரசர், கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ஆர். ஆகியோர் சட்டசபையில் சிறப்பாக செயல்பட்டார்கள். ‘சட்டசபைக் கதாநாயகன் திருநாவுக்கரசர்’, ‘தென்பாண்டிச் சிங்கம் கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ஆர்.’ என்று போஸ்டர்கள் எல்லாம் அடித்து ஒட்டினார்கள் தொண்டர்கள். இதை வீடியோ எடுத்து தலைமையிடம் சிலர் போட்டுக் கொடுத்துவிட்டார்கள். உடனே, கடுப்பான ஜெயலலிதா, அவர்களைப் பற்றிய செய்திகளை ‘நமது எம்.ஜி.ஆர்’ நாளிதழில் போடவேண்டாம் என்றார். இப்போது வந்திருக்கும் அறிவிப்புக்குக் காரணம் யாரையோ பழிவாங்கத்தான் போல.
ஆனால், கட்சியின் தலைமைக் அலுவலகத்தில் இருக்கும் பட்சி வேறு மாதிரியான ஒரு விஷயத்தை என்னிடம் சொன்னது. ஓ.பன்னீர் செல்வத்துக்கும் செங்கோட்டையனுக்கு சமீப காலமாக குருப் பாலிடிக்ஸ் உச்சக்கட்டத்தில் இருக்கிறதாம். 'இது தெரிந்ததால்தான் இப்படியரு அறிவிப்பை அம்மா வெளியிட்டார்!’ என்றது அந்த பட்சி. ஆளாளுக்கு ஆயிரம் காரணம் சொன்னாலும், திடீர் அறிக்கையின் பின்னாலிருக்கும் உண்மையான காரணம் என்னவோ... மர்மமிகு அம்மாவுக்கே வெளிச்சம்!

பரக்கத் அலி

சனி, 22 நவம்பர், 2008

சட்டக் கல்லூரி மோதல் தொடரும் விசாரணை கமிஷன்கள்


சென்னை அம்பேத்கர் சட்டக் கல்லூரியில் அரங்கேறிய மோதலின் ஆணிவேரைக் கண்டுபிடிக்க உயர் நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் நீதிபதி பி.சண்முகம் தலைமையில் விசாரண கமிஷன் அமைத்திருக்கிறது தமிழக அரசு. இது, இதே சட்டக் கல்லூரி விவகாரங்களுக்காக அமைக்கப்பட்ட நான்காவது விசாரணை கமிஷன் என்பதுதான் கொடுமை!

சென்னை அம்பேத்கர் சட்டக் கல்லூரியில் ஏற்கெனவே நடந்த மோதல்கள் தொடர்பாக பன்னிரண்டு வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கின்றன. புரசைவாக்கத்தில் இருக்கும் சட்டக் கல்லூரி விடுதியில் நடந்த மோதல் தொடர்பாக எட்டு வழக்குகள் என மொத்தம் 20 வழக்குகள் உள்ளன. கடந்த ஆண்டு அக்டோபர் 9ம் தேதி, சென்னை சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களால் உதவி கமிஷனர், இன்ஸ்பெக்டர் உள்ளிட்ட நான்கு போலீஸ்காரர்கள் தாக்கப்பட்டனர். 1968ம் ஆண்டு சட்டக் கல்லூரியில் ஏற்பட்ட கலவரத்துக்காக மறைந்த நீதிபதி சோமசுந்தரம் தலைமையில் விசாரணை கமிஷன் அமைக்கப்பட்டது. அதன்பிறகு 1981ம் ஆண்டு பெரிதாக நடந்த மோதலுக்காக ஓய்வுபெற்ற நீதியரசர் காதர் தலைமையில் கமிஷன் நியமிக்கப்பட்டது. கடைசியாக, கடந்த அ.தி.மு.க. ஆட்சியில் 2001ம் ஆண்டு டிசம்பர் 7ம் தேதி, விடுதியில் நடந்த வன்முறைச் சம்பவங்களுக்காக நீதிபதி கே.எஸ்.பக்தவத்சலம் கமிஷன் அமைக்கப்பட்டது. இந்த வரிசையில்தான் இப்போது நடந்த சம்பவங்களுக்கு நீதிபதி பி.சண்முகம் கமிஷன் அமைத்திருக்கிறார்கள்.2001ம் ஆண்டு சட்டக் கல்லூரி விடுதியில் நடந்த மோதல் தொடர்பாக விசாரிக்க அமைக்கப்பட்ட கே.எஸ்.பக்தவத்சலம் கமிஷன், எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடக்காமல் இருக்க சில பரிந்துரைகளை அரசுக்குக் கொடுத்தது. ‘பொறுப்பு வகிக்கும் அதிகாரி கண்டிப்பான ஒழுங்கை நிலைநாட்ட வேண்டும், தவறாக நடந்துகொள்ளும் மாணவர்கள் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்க அதிகாரிகளுக்கு உரிமை வழங்கவேண்டும். மாணவர் விடுதியிலேயே ஒரு குடியிருப்பு கட்டி காப்பாளர் அங்கே தங்க வழிவகை செய்யவேண்டும்’ என்று அதில் கூறப்பட்டிருந்தது. ஏற்கெனவே அமைக்கப்பட்ட விசாரணை கமிஷன்களின் பரிந்துரைகளை அரசு ஒழுங்காகக் கடைப்பிடிக்கவில்லை என்கிற குற்றச்சாட்டு இருக்கிறது. ஆனால், அரசுக்கு இப்போது வேறு வழி தெரியவில்லை. எந்த ஆட்சியாளர்களாக இருந்தால் என்ன... பிரச்னையை ஆறப்போட ஒரு கமிஷனைப் போடுவதுதான் லேட்டஸ்ட் கலாசாரமாக மாறிக்கொண்டு இருக்கிறது. எம்.ஜி.ஆர். நகரில் 42 பேர் நெரிசலில் இறந்தது தொடர்பாக அமைக்கப்பட்ட விசாரணை கமிஷன் அறிக்கை கடந்த வாரம் சட்டசபையில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. அதன் பரிந்துரைகளை ஏற்க முடியாது என்று சாதாரணமாக அறிவித்துவிட்டது அரசு. இப்போது அமைக்கப்பட்ட கமிஷனாலும் ஒன்றும் நடந்துவிடப்போவதில்லை. காவல்துறை சரியான முறையில் நடவடிக்கை எடுத்தாலே பிரச்னையை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்துவிடலாம் என்கிற கருத்து மேலோங்கி இருக்கிறது.

‘சென்னை சட்டக் கல்லூரி வளாகத்தில் மாணவர்கள் குழுக்களுக்கு இடையே நடந்த வன்முறைச் சம்பவத்துக்குத் தூண்டுதலாக இருந்த சூழ்நிலை எது? அந்தக் கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு இடையே முன்விரோதம் நிலவுகிறது என்ற தகவல், அந்தக் கல்லூரியின் முதல்வருக்கு ஏற்கெனவே தெரியுமா? அப்படித் தெரிந்திருந்தால் அதற்காக அவர் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள் என்னென்ன?’ என்பதை எல்லாம் இப்போது அமைக்கப்பட்ட நீதிபதி சண்முகம் கமிஷன் விசாரிக்கச் சொல்லி அரசு உத்தரவு போட்டிருக்கிறது. 2001ம் ஆண்டு சட்டக் கல்லூரி விடுதியில் நடந்த மோதலின்போது துணை வார்டனாக இருந்த ஸ்ரீதேவ்தான் இப்போது நடந்த சம்பவத்தின்போதும் பொறுப்பு முதல்வராக இருந்து சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டிருக்கிறார். 2001 விடுதிச் சம்பவம் தொடர்பாக பக்தவத்சலம் கமிஷனில் தானாக வந்து முறையீடுகளைத் தாக்கல் செய்யவில்லை. அவர் உட்பட விடுதித் தரப்பு பொறுப்பாளர்களுக்கு கமிஷனே அழைப்பாணைகளை அனுப்பி விசாரித்தது. இப்போது நடந்த சம்பவத்துக்கு ஸ்ரீதேவே பிரதானமாக விமர்சிக்கப்படுகிறார். அவர் போலீஸை அழைத்தாரா, அழைக்கவில்லையா என்பது விசாரணை அறிக்கையில்தான் தெரியும்.

திங்கள், 17 நவம்பர், 2008

ஆண்டவனுக்காக ரஜினி காத்திருக்க வேண்டும்

70 ஆண்டுகளின் உழைப்பை ‘என் தேசம்.. என் வாழ்க்கை’ என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்திற்குள் அடக்கியிருக்கிறார் அத்வானி. அதன் வெளியீட்டு விழா சென்னையில் அரங்கேறியது. ஆங்கிலத்தில் அவர் எழுதிய புத்தக்கத்தின் தமிழக்கம்தான் ‘என் தேசம்.. என் வாழ்க்கை’
அறிவு ஜீவிகளால் நாரதகான சபை நிரம்பி வழிந்திருந்தது. கூடவே காவி கட்சிக்காரர்கள். வி.ஐ.பி.கள் வரும் போததெல்லாம் கைதட்டி ஆராவரம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். சோ வந்த போது சினிமா ரசிகர்கள் போல விசில் சத்தம் அரங்கத்தை அதிர வைத்தது. போயஸ் கார்டனில் ரஜினி வீட்டுக்கு விசிட் அடித்த கையோடு ஆடிட்டோரியத்திற்கு வந்தார் அத்வானி. ‘பாரத் மாதாகீ ஜே’ என்ற கோஷம் அடங்க ரொம்ப நேரமானது. அடுத்த சில நிமிடங்களில் யாரும் எதிர்பார்க்காத நிலையில் என்ட்ரி கொடுத்தார் சூப்பர் ஸ்டார். அவருக்கும் விசில்தான். மேடையின் எதிரே முன்வரிசையில் நிறைய வி.ஐ.பி.கள் அமர்ந்திருக்க அதற்கு முன்பாக ஒரு இருக்கையை போட்டு ரஜினியை அமரவைத்தார்கள். அவருக்கு பக்கத்திலேயே திருநாவுக்கரசர் உட்கார்ந்து கொண்டார். கொஞ்சம் நேரத்திலேயே என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை பின் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த ஒரு பெண்மணியை முன்வரிசையில் ரஜினிக்கு பக்கத்தில் அமர வைத்தார். அந்த பெண்மணி அத்வானியின் மகள் பிரதீபா.
‘‘அத்வானி எழுதிய ஆங்கில புத்தகத்தின் தமிழகத்தை வெளியிட நான் விரும்பிய போது உடனே அதற்கான அனுமதியை வாங்கிக் கொடுத்தவர் சோ. அதனால் அவருக்கு தமிழ் உணர்வு இல்லை என்று யாரும் சொல்ல முடியாது. சீக்கிரமே மோடியின் புத்தகத்தை தமிழில் வெளியிடப்போகிறோம்.’’ என்றார்‘அல்லையன்ஸ்’ பதிப்பகத்தின் சீனிவாசன். புத்தகத்தை வெளியிட்ட பிறகு அதனை வி.ஐ.பி.கள் சிலருக்கு வழங்கினார் அத்வானி. முதல் புத்தகத்தை வாங்க கிரிக்கெட் வீரர் ஸ்ரீகாந்த் மேடையேறிய போது அத்வானி காலில் விழ அவரை கட்டித் தழுவிக்கொண்டார் அத்வானி. மேடையில் அத்வானியின் பக்கத்திலேயே அவரது மனைவி கமலாவும் அமர வைக்கப்பட்டிருந்தார். அவர் காலிலும் விழ ஸ்ரீகாந்த் தவறவில்லை. அடுத்து ‘இந்து’ ராமுக்கு புத்தகம் கொடுத்தார் அத்வானி. புத்தகம் வாங்கிய கையோடு இந்து ராம் கிளம்பி போக உடனே சோ மைக் பிடித்து ‘‘இந்து ராம் பேச வேண்டும்.’’ என்று அவரை மைக் முன்பு வந்து இழுத்துப்போட்டார். நடிகை மனோரமா மேடையேறி நின்றதும் அவருக்கு புத்தகத்தை கொடுக்காமல் நின்றுகொண்டிருந்தார் அத்வானி. புத்தகம் தருவார் என்று ஆச்சியும் அவரை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார். கடைசியில் அத்வானி காதில் வந்து ஒருவர் சொன்ன பிறகுதான் புத்தகத்தை ஆச்சிக்கு கொடுத்தார் அத்வானி. காரணம் மைக்கில் தமிழில் அறிவிக்கப்பட்டதால் அத்வானிக்கு அது புரியவில்லை. ரஜினி அழைக்கப்பட்ட போது பெரிய கும்பிடு போட்டபடியே புத்தகத்தை வாங்கிவிட்டு அதை தூக்கிப்பிடித்து போட்டோகிராபர்களுக்கு போஸ் கொடுத்துவிட்டு கீழே இறங்கி போய் அமர்ந்துகொண்டார்.
‘‘அவர் பேச்சை அவரே கேட்கமாட்டார்’’ இப்படி வெள்ளோட்டம் கொடுத்து சோவை அழைத்தார் தொகுப்பாளர் சுமதி. ‘‘முக்கியமான சில விஷயங்களை மட்டும் நான் ஆங்கிலத்தில் பேசப்போவதில்லை. காரணம் அத்வானிக்கு புரியக்கூடாது என்பதற்காக. சிலரை பார்த்தலே தெரிந்துவிடும் இவர் சாதிக்க கூடியவர் என்று. அத்தகைய தன்மைகளை பெற்றிருக்கிறார் அத்வானி. ஆட்டிப்படைக்க கூடிய இடத்திற்கு வருவார். ஆனால் அவர் பிரதமர் ஆவதை நினைக்கும் போது எனக்கு அவர் மேல் பரிதாபம் ஏற்படுகிறது. இங்கே ராஜினாமா கோஷம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே கேட்கிறது. ‘அத்வானி ராஜினாமா’ என்றால் உடனே அவர் தனது பதவியை உண்மையிலேயே ராஜினாமா செய்வார். ராஜினாமா என்பது என்ன பதவியை விட்டு போவது ஆனால் இங்கே பதவியில் தொடர வேண்டும் என்பதுதான் ராஜினாமாவுக்கான இலக்கணமாக இருக்கிறது. ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸில் இருந்த போதுகூட அதன் செயல்பாட்டை விமர்சனம் செய்யும் ஆற்றல் படைத்தவர் அத்வானி. இன்றைக்கு அரசியலில் நேர்மையான ஆள் ஒருவர் இருக்கிறார் என்று பட்டியல் போட்டால் அதில் அத்வானி நம்பர் 1 இருப்பார். அரசியல்வாதிகள் தன்னை தவிர வேறு யாரையும் வளரவிடுவதில்லை. காரணம் நாளைக்கு அவர்களாலேயே தன் பதவிக்கு ஆபத்து வரும் என்ற பயம்தான். ஆனால் அத்வானிக்கு அந்த பலம் இருக்கிறது. அதனால்தான் மோடியை வளர்க்க முடிகிறது. ‘என் தேசம் என் வாழ்க்கை’ என்று அத்வானியால் எழுத முடிகிறது. ஆனால் மற்றவர்கள் அப்படி எழுத முடியுமா? ‘என் தேசம் என் குடும்பம்’ என்றால்தான் அவர்களுக்கு புரியும்.
மைனாரிட்டி மக்கள் எப்போது புரிந்து கொள்கிறார்களோ அப்போதுதான் அவர்களுக்கு விமோசனம். அவர்கள் காங்கிரஸ் கட்சியால் ஏமாற்றப்பட்டு வருகிறார்கள். இலங்கை விஷயத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் இதுதான் விஷயம் என்று இங்கே இருக்கும் அரசியல்வாதிகளால் சொல்ல முடியுமா? இதில் அவர்களுக்கு தெளிவான முடிவு இருப்பதில்லை. இதுதான் சரி என்று சொல்ல கூடிய ஆற்றல் உறுதிபாடு அத்வானிக்கு மட்டுமே உண்டு. அடுத்து ஜெயலலிதாவுக்கு உண்டு. தீவிரவாதத்திற்கு எதிராக அவர் எடுக்கும் ஸ்டாண்ட் வேறு யாருக்குமே இருப்பதில்லை. தீவிரவாதத்திற்கு எதிராக ஜெயலலிதா பேச பேச அதை பார்த்து பாலோ செய்து காங்கிரஸுக்கும் கொஞ்சம் தைரியம் வர ஆரம்பித்திருக்கிறது. ஜெயலலிதா அறிக்கை கொடுத்தால் அதில் என்ன இருக்கிறது என்பது தெளிவாக புரியும். கலைஞர் அறிக்கையில் அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பது அவருக்கே புரியாது. அதனால்தான் சொல்கிறேன் ஜெயலலிதாவும் அத்வானியும் ஒன்றாக நின்றால் நல்லது நடக்கும். இரண்டு கட்சிகளுமே இயற்கையாக அமைந்த கூட்டணி. இன்னும் காலம் இருக்கிறது. நல்லது நடக்கும் என்று நினைப்போம்.’’ என்றார் சோ. பேசி முடித்துவிட்டு கிளம்பியவர் திரும்பி வந்து ‘‘சுமதி ஒரு கிரிமினல்.. சாரி கிரிமினல் லாயர்’’ என்று சிரித்தபடியே சொல்லிவிட்டு போய் அமர்ந்தார்.
சோ பேச ஆரம்பித்த நேரத்தில் ''இங்கே ரஜினி ரசிகர்கள் யாரும் இல்லை. பொதுவான மக்கள்தான் இருக்கிறார்கள். அப்படியிருக்கும் போதே ரஜினிக்கு வரவேற்பு பலமாக இருக்கிறது. இன்னும் ஏன் அவர் ஆண்டவனை கேட்டுக்கொண்டிருக்க வேண்டும்." என்று பஞ்ச வைத்தார்.அதன் பிறகு அத்வானி பேசியது பத்திரிகைகளில் வந்துவிட்டதால் அதன் பிறகு எந்த சுவாரசியமும் இல்லை என்பதால் கட்டுரையை இதோடு முடித்து கொள்கிறேன்.
அத்வானி எழுதிய இந்த புத்தகத்தை தமிழில் டி.டி.பி செய்தவர் முஹம்மது ஆசாத். அலையன்ஸ் பதிப்பகத்தால் நடந்த்தபட்ட விழாவில் தேர்தல் அலையன்ஸ் பற்றிய பேச்சுதான் பிரதானமாக இருந்தது.

சனி, 15 நவம்பர், 2008

எப்படி இருந்த போலீஸ் இப்படி ஆயிடுச்சே...

























ஒபாமா குடும்பம் அமெரிக்காவிற்கு குடிபெயர்கிறது