திங்கள், 24 நவம்பர், 2008

மர்மமிகு அம்மாவுக்கே வெளிச்சம்!

விநோதமான அறிக்கைகளை, யாரும் எதிர்பாராத நேரத்தில் வெளயிடுவதில் ஜெயலலிதாவுக்கு நிகர் அவரேதான். லேட்டஸ்டாக ஓர் அறிக்கையில், ‘அ.தி.மு.க. சார்பில் நடத்தப்படும் பொதுக் கூட்டங்களில் தலைமையேற்கும் தலைமைக் கழக நிர்வாகி, கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்த மாவட்டச் செயலாளர்,முக்கிய நிர்வாகிகள் ஆகியோருக்குப் புகழாரம் சூட்டுகிற பேச்சுகளைத்தான் அதிகமாகக் கேட்க முடிகிறது. இது விரும்பத்தகாத செயல். அ.தி.மு.க. அரசின் முந்தைய சாதனைகளையும் தி.மு.க. அரசின் அவலங்களையும் மட்டுமே பேசவேண்டும்’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் ஜெயலலிதா. ‘இனியும் தனி நபர்களைப் பற்றி யாராவது புகழ்ந்து பேசினால்,அதன் விவரங்களை உடனடியாக எனக்குத் தெரிவிக்கவேண்டும்’ என்று சொல்லியிருக்கிறார்.(அப்படி தொடர்பு கொண்டவர்கள் யாராவது இருந்தால் சொல்லுங்கள் அவர்களுக்கு ஆயிரம் பொற்காசுகள் காத்திருக்கின்றன) இந்த அறிக்கையின் பின்னணி பற்றி பல கருத்துகள் சொல்லப்படுகின்றன. அதில் ஒன்று, இந்த அறிக்கை வெளியாவதற்கு இரண்டு நாட்கள் முன்பு, விழுப்புரம் மாவட்டச் செயலாளராக அமைச்சர் பொன்முடி தேர்வு செய்யப் பட்டதற்காக விழுப்புரம் தி.மு.க. சார்பில் ஒரு பொதுக்கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்தக் கூட்டத்தில் சில மாதங்களுக்கு முன்பு கட்சியில் சேர்ந்த (ஜெயலலிதாவின் முன்னாள் வக்கீலான) ஜோதி, முன்னாள் அமைச்சர் செல்வகணபதி ஆகியோர் சிறப்புரை ஆற்றினார்கள். ‘விழுப்புரத்துக்குள் பொன்முடி நுழையும்போதே பட்டாசுகள், வாணவேடிக்கைகள் என அமர்க்களப்பட்டது. பொன்முடிக்குப் பாராட்டு தெரிவிக்கும் வகையில் இந்தப் பொதுக் கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இதை எல்லாம் பார்க்கும்போது ரொம்ப ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது. இந்த விஷயங்கள் அ.தி.மு.க.வில் நடந்தால், அடுத்த நிமிடமே அந்த மாவட்டச் செயலாளரை ஜெயலலிதா கட்டம் கட்டிவிடுவார். தி.மு.க.வில் மட்டுமே இப்படி உட்கட்சி ஜனநாயகமும் பொறுப்பில் இருப்பவர்களுக்கு மரியாதை கொடுக்கும் பாங்கும் இருக்கிறது...’’ என்று ஜோதி பேசினாராம். இந்த விஷயம் ஜெயலலிதா காதுகளுக்குப் போக... ‘ஆமாம். அதிலென்ன சந்தேகம். அ.தி.மு.க. என்பதே ஒன் வுமன் ஷோதான்’ என்று வலியுறுத்துவதுபோல உடனே அறிக்கை வந்துவிட்டது!’’ என்கிறார்கள் விவரம் அறிந்தவர்கள்.
எம்.ஜி.ஆர். காலத்திலிருந்து கட்சியில் இருந்துவரும் அ.தி.மு.க. சீனியர்கள் சிலரிடம் பேசினேன். ‘கட்சியின் முக்கிய நிர்வாகிகள், மாவட்டப் பிரமுகர்களை வாழ்த்திப் பேசுவது எல்லா கட்சியிலும் பின்பற்றப்படும் நடைமுறைதான். இன்னும் சொல்லப்போனால், எம்.ஜி.ஆர். இருந்தபோது இதை உளமார அனுமதித்தார். மாவட்டம், நகரம், ஒன்றியம் என்று எல்லா நிர்வாகிகளின் பெயர்களையும் அவர்களுடைய சாதனைகளையும் சொல்லிப் பேசுவதுதான், அந்தந்த ஏரியாவில் அவர்களின் இமேஜை வளர்த்து... அதன்மூலம் கட்சிக்கு உந்து சக்தியாக இருக்கும் என்று எம்.ஜி.ஆர். நினைத்தார். அவரே பல மேடைகளில் அடிமட்டத் தொண்டர்கள்வரை பெயர் சொல்லிப் பாராட்டியிருக்கிறார். அவர் முதல்வராக இருந்தபோது, தஞ்சை ஒரத்தநாட்டில் ஒரு பொதுக்கூட்டம் நடந்தது. கட்சியின் முன்னாள் நிர்வாகியாக இருந்த ராமசாமி என்பவர் மேடையின் கீழே உட்கார்ந்திருந்தார். அதைப் பார்த்துவிட்ட எம்.ஜி.ஆர்., அவரை மேடைக்கு அழைத்து ‘பல வருடங்களாகக் கட்சிக்காக இவர் உழைத்துவருகிறார். எந்தப் பிரதிபலனும் எதிர்பார்க்காமல் எப்போது வேண்டுமானாலும், கட்சி வேலை செய்யக்கூடிய இவரைப் போன்றவர்களால்தான் கட்சி வளர்ந்தது. இப்படிப்பட்டவர்களின் உழைப்பால்தான் இன்று நான் முதல்வர் இருக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறேன்!’ என்று உருக்கமாகப் பேசி, மேடையிலேயே அவரைக் கட்டித் தழுவினார் தலைவர். தலைவரே தன் பெயரைச் சொல்லிப் பாராட்டியதைப் பார்த்து ராமசாமி ஆனந்தத்தில் மேடையிலேயே கண்ணீர்விட்டு அழுதார்.
இதே போல இன்னொரு சம்பவம்... எம்.ஜி.ஆர். முதல்வராக இருந்தார். திருநெல்வேலியில் இடைத்தேர்தல் நடந்தது. ஆர்.எம்.வீரப்பன் வேட்பாளராக்கப்பட்டார். அங்கே மாவட்டச் செயலாளராக இருந்த கருப்பசாமிபாண்டியனுக்கும் வீரப்பனுக்கும் ஒத்துப் போகவில்லை. இதையறிந்த எம்.ஜி.ஆர். திருநெல்வேலியில் ஒரு பொதுக் கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்து, மேடையில் இரண்டு நாற்காலிகளை மட்டும் போடச் செய்தார். மேடையில், தன்னோடு கருப்பசாமிபாண்டியனை மட்டும் வைத்து, ஆர்.எம்.வீரப்பனை மேடையில் பேச வைத்தார். இப்படி எம்.ஜி.ஆர். தனக்கு அளித்த கௌரவத்துக்காக வீரப்பனோடு இருந்த கசப்புகளையெல்லாம் மறந்து, தேர்தலில் பம்பரமாக சுழன்று வீரப்பனை வெற்றிபெற வைத்தார்! எம்.ஜி.ஆர். இப்படி லோக்கலில் இருப்பவர்களை மதிப்பதன் மூலம் ஈகோ பிரச்னைகள்கூட தீர்ந்திருக்கிறது. ஆனால், வேருக்கு வெந்நீர் ஊற்றும் வேலையைத்தான் இப்போது ஜெயலலிதா செய்துகொண்டிருக்கிறார். கட்சியின் மேலிருக்கும் கொஞ்சநஞ்ச அபிமானம்கூட இதுபோன்ற அறிக்கைகளால் கெட்டுப்போய் விடுமோ என்ற அச்சம் ஏற்படுகிறது. அவருடைய அறிக்கை கீழ்மட்டக் கட்சிக்காரர்களிடம் கடும் அதிருப்தியை உண்டாக்கியிருக்கிறது. ஒரு பொதுக்கூட்டத்தை, லட்சக்கணக்கில் பணத்தை வாரி இறைத்துதான் மாவட்டச் செயலாளர்களும் மற்ற நிர்வாகிகளும் நடத்துகிறார்கள். அப்படிப்பட்ட கூட்டத்தை ஏற்பாடு செய்தவர்களைப் பற்றி நாலு வார்த்தை மேடையில் பேசினால்தானே அவர்களுக்கு மரியாதை..? அவரை ஊருக்குத் தெரியவைத்தால்தானே அவர் கட்சியை வளர்க்கப் பாடுபடுவார்..? அவர்கள் பெயரைச் சொல்லக்கூடாது என்றால், அது என்ன மாதிரியான ஜனநாயகம்..? தலைமைக் கழகப் பேச்சாளர்கள் மற்றும் சிறப்புரை ஆற்றுபவர்களுக்குப் பணம் கொடுப்பார்கள். அப்படிப் பணம் கொடுத்தவரை அவர்கள் பாராட்டிப் பேசாமல் இருப்பார்களா..? ஒட்டுமொத்தமாக அடிப்படையையே தகர்க்க நினைக்கிறார் ஜெயலலிதா!’’ என்று சொன்னார்கள்.
பெரியார், அண்ணா காலம் தொட்டு மாவட்டத்தின் முக்கியப் பிரமுகர்களைப் பாராட்டிப் பேசுவது, திராவிட இயக்கத்தின் நடைமுறையாக இருந்துவந்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்டவர்களை அவர்கள் அடையாளம் காட்டத் தவற மாட்டார்கள். 89 91 தி.மு.க. ஆட்சிக் காலத்தில் திருநாவுக்கரசர், கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ஆர். ஆகியோர் சட்டசபையில் சிறப்பாக செயல்பட்டார்கள். ‘சட்டசபைக் கதாநாயகன் திருநாவுக்கரசர்’, ‘தென்பாண்டிச் சிங்கம் கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ஆர்.’ என்று போஸ்டர்கள் எல்லாம் அடித்து ஒட்டினார்கள் தொண்டர்கள். இதை வீடியோ எடுத்து தலைமையிடம் சிலர் போட்டுக் கொடுத்துவிட்டார்கள். உடனே, கடுப்பான ஜெயலலிதா, அவர்களைப் பற்றிய செய்திகளை ‘நமது எம்.ஜி.ஆர்’ நாளிதழில் போடவேண்டாம் என்றார். இப்போது வந்திருக்கும் அறிவிப்புக்குக் காரணம் யாரையோ பழிவாங்கத்தான் போல.
ஆனால், கட்சியின் தலைமைக் அலுவலகத்தில் இருக்கும் பட்சி வேறு மாதிரியான ஒரு விஷயத்தை என்னிடம் சொன்னது. ஓ.பன்னீர் செல்வத்துக்கும் செங்கோட்டையனுக்கு சமீப காலமாக குருப் பாலிடிக்ஸ் உச்சக்கட்டத்தில் இருக்கிறதாம். 'இது தெரிந்ததால்தான் இப்படியரு அறிவிப்பை அம்மா வெளியிட்டார்!’ என்றது அந்த பட்சி. ஆளாளுக்கு ஆயிரம் காரணம் சொன்னாலும், திடீர் அறிக்கையின் பின்னாலிருக்கும் உண்மையான காரணம் என்னவோ... மர்மமிகு அம்மாவுக்கே வெளிச்சம்!

பரக்கத் அலி

சனி, 22 நவம்பர், 2008

சட்டக் கல்லூரி மோதல் தொடரும் விசாரணை கமிஷன்கள்


சென்னை அம்பேத்கர் சட்டக் கல்லூரியில் அரங்கேறிய மோதலின் ஆணிவேரைக் கண்டுபிடிக்க உயர் நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் நீதிபதி பி.சண்முகம் தலைமையில் விசாரண கமிஷன் அமைத்திருக்கிறது தமிழக அரசு. இது, இதே சட்டக் கல்லூரி விவகாரங்களுக்காக அமைக்கப்பட்ட நான்காவது விசாரணை கமிஷன் என்பதுதான் கொடுமை!

சென்னை அம்பேத்கர் சட்டக் கல்லூரியில் ஏற்கெனவே நடந்த மோதல்கள் தொடர்பாக பன்னிரண்டு வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கின்றன. புரசைவாக்கத்தில் இருக்கும் சட்டக் கல்லூரி விடுதியில் நடந்த மோதல் தொடர்பாக எட்டு வழக்குகள் என மொத்தம் 20 வழக்குகள் உள்ளன. கடந்த ஆண்டு அக்டோபர் 9ம் தேதி, சென்னை சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களால் உதவி கமிஷனர், இன்ஸ்பெக்டர் உள்ளிட்ட நான்கு போலீஸ்காரர்கள் தாக்கப்பட்டனர். 1968ம் ஆண்டு சட்டக் கல்லூரியில் ஏற்பட்ட கலவரத்துக்காக மறைந்த நீதிபதி சோமசுந்தரம் தலைமையில் விசாரணை கமிஷன் அமைக்கப்பட்டது. அதன்பிறகு 1981ம் ஆண்டு பெரிதாக நடந்த மோதலுக்காக ஓய்வுபெற்ற நீதியரசர் காதர் தலைமையில் கமிஷன் நியமிக்கப்பட்டது. கடைசியாக, கடந்த அ.தி.மு.க. ஆட்சியில் 2001ம் ஆண்டு டிசம்பர் 7ம் தேதி, விடுதியில் நடந்த வன்முறைச் சம்பவங்களுக்காக நீதிபதி கே.எஸ்.பக்தவத்சலம் கமிஷன் அமைக்கப்பட்டது. இந்த வரிசையில்தான் இப்போது நடந்த சம்பவங்களுக்கு நீதிபதி பி.சண்முகம் கமிஷன் அமைத்திருக்கிறார்கள்.2001ம் ஆண்டு சட்டக் கல்லூரி விடுதியில் நடந்த மோதல் தொடர்பாக விசாரிக்க அமைக்கப்பட்ட கே.எஸ்.பக்தவத்சலம் கமிஷன், எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடக்காமல் இருக்க சில பரிந்துரைகளை அரசுக்குக் கொடுத்தது. ‘பொறுப்பு வகிக்கும் அதிகாரி கண்டிப்பான ஒழுங்கை நிலைநாட்ட வேண்டும், தவறாக நடந்துகொள்ளும் மாணவர்கள் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்க அதிகாரிகளுக்கு உரிமை வழங்கவேண்டும். மாணவர் விடுதியிலேயே ஒரு குடியிருப்பு கட்டி காப்பாளர் அங்கே தங்க வழிவகை செய்யவேண்டும்’ என்று அதில் கூறப்பட்டிருந்தது. ஏற்கெனவே அமைக்கப்பட்ட விசாரணை கமிஷன்களின் பரிந்துரைகளை அரசு ஒழுங்காகக் கடைப்பிடிக்கவில்லை என்கிற குற்றச்சாட்டு இருக்கிறது. ஆனால், அரசுக்கு இப்போது வேறு வழி தெரியவில்லை. எந்த ஆட்சியாளர்களாக இருந்தால் என்ன... பிரச்னையை ஆறப்போட ஒரு கமிஷனைப் போடுவதுதான் லேட்டஸ்ட் கலாசாரமாக மாறிக்கொண்டு இருக்கிறது. எம்.ஜி.ஆர். நகரில் 42 பேர் நெரிசலில் இறந்தது தொடர்பாக அமைக்கப்பட்ட விசாரணை கமிஷன் அறிக்கை கடந்த வாரம் சட்டசபையில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. அதன் பரிந்துரைகளை ஏற்க முடியாது என்று சாதாரணமாக அறிவித்துவிட்டது அரசு. இப்போது அமைக்கப்பட்ட கமிஷனாலும் ஒன்றும் நடந்துவிடப்போவதில்லை. காவல்துறை சரியான முறையில் நடவடிக்கை எடுத்தாலே பிரச்னையை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்துவிடலாம் என்கிற கருத்து மேலோங்கி இருக்கிறது.

‘சென்னை சட்டக் கல்லூரி வளாகத்தில் மாணவர்கள் குழுக்களுக்கு இடையே நடந்த வன்முறைச் சம்பவத்துக்குத் தூண்டுதலாக இருந்த சூழ்நிலை எது? அந்தக் கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு இடையே முன்விரோதம் நிலவுகிறது என்ற தகவல், அந்தக் கல்லூரியின் முதல்வருக்கு ஏற்கெனவே தெரியுமா? அப்படித் தெரிந்திருந்தால் அதற்காக அவர் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள் என்னென்ன?’ என்பதை எல்லாம் இப்போது அமைக்கப்பட்ட நீதிபதி சண்முகம் கமிஷன் விசாரிக்கச் சொல்லி அரசு உத்தரவு போட்டிருக்கிறது. 2001ம் ஆண்டு சட்டக் கல்லூரி விடுதியில் நடந்த மோதலின்போது துணை வார்டனாக இருந்த ஸ்ரீதேவ்தான் இப்போது நடந்த சம்பவத்தின்போதும் பொறுப்பு முதல்வராக இருந்து சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டிருக்கிறார். 2001 விடுதிச் சம்பவம் தொடர்பாக பக்தவத்சலம் கமிஷனில் தானாக வந்து முறையீடுகளைத் தாக்கல் செய்யவில்லை. அவர் உட்பட விடுதித் தரப்பு பொறுப்பாளர்களுக்கு கமிஷனே அழைப்பாணைகளை அனுப்பி விசாரித்தது. இப்போது நடந்த சம்பவத்துக்கு ஸ்ரீதேவே பிரதானமாக விமர்சிக்கப்படுகிறார். அவர் போலீஸை அழைத்தாரா, அழைக்கவில்லையா என்பது விசாரணை அறிக்கையில்தான் தெரியும்.

திங்கள், 17 நவம்பர், 2008

ஆண்டவனுக்காக ரஜினி காத்திருக்க வேண்டும்

70 ஆண்டுகளின் உழைப்பை ‘என் தேசம்.. என் வாழ்க்கை’ என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்திற்குள் அடக்கியிருக்கிறார் அத்வானி. அதன் வெளியீட்டு விழா சென்னையில் அரங்கேறியது. ஆங்கிலத்தில் அவர் எழுதிய புத்தக்கத்தின் தமிழக்கம்தான் ‘என் தேசம்.. என் வாழ்க்கை’
அறிவு ஜீவிகளால் நாரதகான சபை நிரம்பி வழிந்திருந்தது. கூடவே காவி கட்சிக்காரர்கள். வி.ஐ.பி.கள் வரும் போததெல்லாம் கைதட்டி ஆராவரம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். சோ வந்த போது சினிமா ரசிகர்கள் போல விசில் சத்தம் அரங்கத்தை அதிர வைத்தது. போயஸ் கார்டனில் ரஜினி வீட்டுக்கு விசிட் அடித்த கையோடு ஆடிட்டோரியத்திற்கு வந்தார் அத்வானி. ‘பாரத் மாதாகீ ஜே’ என்ற கோஷம் அடங்க ரொம்ப நேரமானது. அடுத்த சில நிமிடங்களில் யாரும் எதிர்பார்க்காத நிலையில் என்ட்ரி கொடுத்தார் சூப்பர் ஸ்டார். அவருக்கும் விசில்தான். மேடையின் எதிரே முன்வரிசையில் நிறைய வி.ஐ.பி.கள் அமர்ந்திருக்க அதற்கு முன்பாக ஒரு இருக்கையை போட்டு ரஜினியை அமரவைத்தார்கள். அவருக்கு பக்கத்திலேயே திருநாவுக்கரசர் உட்கார்ந்து கொண்டார். கொஞ்சம் நேரத்திலேயே என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை பின் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த ஒரு பெண்மணியை முன்வரிசையில் ரஜினிக்கு பக்கத்தில் அமர வைத்தார். அந்த பெண்மணி அத்வானியின் மகள் பிரதீபா.
‘‘அத்வானி எழுதிய ஆங்கில புத்தகத்தின் தமிழகத்தை வெளியிட நான் விரும்பிய போது உடனே அதற்கான அனுமதியை வாங்கிக் கொடுத்தவர் சோ. அதனால் அவருக்கு தமிழ் உணர்வு இல்லை என்று யாரும் சொல்ல முடியாது. சீக்கிரமே மோடியின் புத்தகத்தை தமிழில் வெளியிடப்போகிறோம்.’’ என்றார்‘அல்லையன்ஸ்’ பதிப்பகத்தின் சீனிவாசன். புத்தகத்தை வெளியிட்ட பிறகு அதனை வி.ஐ.பி.கள் சிலருக்கு வழங்கினார் அத்வானி. முதல் புத்தகத்தை வாங்க கிரிக்கெட் வீரர் ஸ்ரீகாந்த் மேடையேறிய போது அத்வானி காலில் விழ அவரை கட்டித் தழுவிக்கொண்டார் அத்வானி. மேடையில் அத்வானியின் பக்கத்திலேயே அவரது மனைவி கமலாவும் அமர வைக்கப்பட்டிருந்தார். அவர் காலிலும் விழ ஸ்ரீகாந்த் தவறவில்லை. அடுத்து ‘இந்து’ ராமுக்கு புத்தகம் கொடுத்தார் அத்வானி. புத்தகம் வாங்கிய கையோடு இந்து ராம் கிளம்பி போக உடனே சோ மைக் பிடித்து ‘‘இந்து ராம் பேச வேண்டும்.’’ என்று அவரை மைக் முன்பு வந்து இழுத்துப்போட்டார். நடிகை மனோரமா மேடையேறி நின்றதும் அவருக்கு புத்தகத்தை கொடுக்காமல் நின்றுகொண்டிருந்தார் அத்வானி. புத்தகம் தருவார் என்று ஆச்சியும் அவரை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார். கடைசியில் அத்வானி காதில் வந்து ஒருவர் சொன்ன பிறகுதான் புத்தகத்தை ஆச்சிக்கு கொடுத்தார் அத்வானி. காரணம் மைக்கில் தமிழில் அறிவிக்கப்பட்டதால் அத்வானிக்கு அது புரியவில்லை. ரஜினி அழைக்கப்பட்ட போது பெரிய கும்பிடு போட்டபடியே புத்தகத்தை வாங்கிவிட்டு அதை தூக்கிப்பிடித்து போட்டோகிராபர்களுக்கு போஸ் கொடுத்துவிட்டு கீழே இறங்கி போய் அமர்ந்துகொண்டார்.
‘‘அவர் பேச்சை அவரே கேட்கமாட்டார்’’ இப்படி வெள்ளோட்டம் கொடுத்து சோவை அழைத்தார் தொகுப்பாளர் சுமதி. ‘‘முக்கியமான சில விஷயங்களை மட்டும் நான் ஆங்கிலத்தில் பேசப்போவதில்லை. காரணம் அத்வானிக்கு புரியக்கூடாது என்பதற்காக. சிலரை பார்த்தலே தெரிந்துவிடும் இவர் சாதிக்க கூடியவர் என்று. அத்தகைய தன்மைகளை பெற்றிருக்கிறார் அத்வானி. ஆட்டிப்படைக்க கூடிய இடத்திற்கு வருவார். ஆனால் அவர் பிரதமர் ஆவதை நினைக்கும் போது எனக்கு அவர் மேல் பரிதாபம் ஏற்படுகிறது. இங்கே ராஜினாமா கோஷம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே கேட்கிறது. ‘அத்வானி ராஜினாமா’ என்றால் உடனே அவர் தனது பதவியை உண்மையிலேயே ராஜினாமா செய்வார். ராஜினாமா என்பது என்ன பதவியை விட்டு போவது ஆனால் இங்கே பதவியில் தொடர வேண்டும் என்பதுதான் ராஜினாமாவுக்கான இலக்கணமாக இருக்கிறது. ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸில் இருந்த போதுகூட அதன் செயல்பாட்டை விமர்சனம் செய்யும் ஆற்றல் படைத்தவர் அத்வானி. இன்றைக்கு அரசியலில் நேர்மையான ஆள் ஒருவர் இருக்கிறார் என்று பட்டியல் போட்டால் அதில் அத்வானி நம்பர் 1 இருப்பார். அரசியல்வாதிகள் தன்னை தவிர வேறு யாரையும் வளரவிடுவதில்லை. காரணம் நாளைக்கு அவர்களாலேயே தன் பதவிக்கு ஆபத்து வரும் என்ற பயம்தான். ஆனால் அத்வானிக்கு அந்த பலம் இருக்கிறது. அதனால்தான் மோடியை வளர்க்க முடிகிறது. ‘என் தேசம் என் வாழ்க்கை’ என்று அத்வானியால் எழுத முடிகிறது. ஆனால் மற்றவர்கள் அப்படி எழுத முடியுமா? ‘என் தேசம் என் குடும்பம்’ என்றால்தான் அவர்களுக்கு புரியும்.
மைனாரிட்டி மக்கள் எப்போது புரிந்து கொள்கிறார்களோ அப்போதுதான் அவர்களுக்கு விமோசனம். அவர்கள் காங்கிரஸ் கட்சியால் ஏமாற்றப்பட்டு வருகிறார்கள். இலங்கை விஷயத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் இதுதான் விஷயம் என்று இங்கே இருக்கும் அரசியல்வாதிகளால் சொல்ல முடியுமா? இதில் அவர்களுக்கு தெளிவான முடிவு இருப்பதில்லை. இதுதான் சரி என்று சொல்ல கூடிய ஆற்றல் உறுதிபாடு அத்வானிக்கு மட்டுமே உண்டு. அடுத்து ஜெயலலிதாவுக்கு உண்டு. தீவிரவாதத்திற்கு எதிராக அவர் எடுக்கும் ஸ்டாண்ட் வேறு யாருக்குமே இருப்பதில்லை. தீவிரவாதத்திற்கு எதிராக ஜெயலலிதா பேச பேச அதை பார்த்து பாலோ செய்து காங்கிரஸுக்கும் கொஞ்சம் தைரியம் வர ஆரம்பித்திருக்கிறது. ஜெயலலிதா அறிக்கை கொடுத்தால் அதில் என்ன இருக்கிறது என்பது தெளிவாக புரியும். கலைஞர் அறிக்கையில் அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பது அவருக்கே புரியாது. அதனால்தான் சொல்கிறேன் ஜெயலலிதாவும் அத்வானியும் ஒன்றாக நின்றால் நல்லது நடக்கும். இரண்டு கட்சிகளுமே இயற்கையாக அமைந்த கூட்டணி. இன்னும் காலம் இருக்கிறது. நல்லது நடக்கும் என்று நினைப்போம்.’’ என்றார் சோ. பேசி முடித்துவிட்டு கிளம்பியவர் திரும்பி வந்து ‘‘சுமதி ஒரு கிரிமினல்.. சாரி கிரிமினல் லாயர்’’ என்று சிரித்தபடியே சொல்லிவிட்டு போய் அமர்ந்தார்.
சோ பேச ஆரம்பித்த நேரத்தில் ''இங்கே ரஜினி ரசிகர்கள் யாரும் இல்லை. பொதுவான மக்கள்தான் இருக்கிறார்கள். அப்படியிருக்கும் போதே ரஜினிக்கு வரவேற்பு பலமாக இருக்கிறது. இன்னும் ஏன் அவர் ஆண்டவனை கேட்டுக்கொண்டிருக்க வேண்டும்." என்று பஞ்ச வைத்தார்.அதன் பிறகு அத்வானி பேசியது பத்திரிகைகளில் வந்துவிட்டதால் அதன் பிறகு எந்த சுவாரசியமும் இல்லை என்பதால் கட்டுரையை இதோடு முடித்து கொள்கிறேன்.
அத்வானி எழுதிய இந்த புத்தகத்தை தமிழில் டி.டி.பி செய்தவர் முஹம்மது ஆசாத். அலையன்ஸ் பதிப்பகத்தால் நடந்த்தபட்ட விழாவில் தேர்தல் அலையன்ஸ் பற்றிய பேச்சுதான் பிரதானமாக இருந்தது.

சனி, 15 நவம்பர், 2008

எப்படி இருந்த போலீஸ் இப்படி ஆயிடுச்சே...

























ஒபாமா குடும்பம் அமெரிக்காவிற்கு குடிபெயர்கிறது